alisajadi

نظر شما در مورد آینده و بازنشستگی برنامه نویسان چیه؟

alisajadi ۱۳۹۶/۰۷/۲۷ مباحث عمومی برنامه‌نویسی

سلام دوستان. یه سوالی داشتم و دوست دارم نظرتون رو بدونم. سوالم رو با مثال می نویسم که بهتر متوجه بشین. من برنامه نویس هستم و فرض کنین پنجاه سالم شده. از اونجا که تکنولوژی روز به روز پیشرفت می کنه و ما باید خودمون رو باهاش همگام کنیم و اگه همگام نکنیم یه جورایی به اصطلاح جا میمونیم، من باید در سنین میانسالی و پیری هم خودم رو با تکنولوژی همگام کنم و اگه میبینم زبان برنامه نویسی ای که کار می کنم به اصطلاح داره منقرض میشه، مجبورم زبان برنامه نویسی جدیدی رو یاد بگیرم. چیزی که مسلمه اینه که من در پنجاه سالگی نه توانایی کار کردن سنین جوانی رو دارم و نه توانایی یادگیری اون سنین رو. یعنی ممکنه اصلا نتونم اون زبان برنامه نویسی جدید رو یاد بگیرم. به نظرتون برای حل این مشکل چی کار باید کرد؟ یه راه حل استفاده از بیمه های بازنشستگی و ... هست اما خب از اونجا که ممکنه من چندین سال دیگه به خارج مهاجرت کنم ممکنه برام کاملا بی فایده باشه. جالبه که این مشکل فکر می کنم فقط در رشته های مرتبط با کامپیوتر وجود داره. اون هم کسانی که در زمینه ای غیر از کامپیوتر برنامه نویسی می کنن. مثلا برنامه نویسان وب و موبایل. اما در رشته ای مثل مهندسی برق و بازاریابی و ... اصلا همچین مشکلاتی فکر نمی کنم وجود داشته باشه.
پاسخ‌ها به این تاپیک
Insight
Insight
۱۳۹۷/۰۱/۲۴
حوزه‌ی فناوری‌اطلاعات بدلیل ماهیتی که داره، سرعت پیشرفت به مراتب بیشتری رو نسبت به سایر علوم تجربه میکنه. این ویژگی جنبه‌های مثبت و منفی داره. از یک نظر، یادگیری چیزهای جدید و عدم یکنواختی میتونه لذت‌بخش باشه (البته برای درصد زیادی از مردم اینطور نیست) و از نظر دیگه نمیشه همیشه چیزهای جدید یاد گرفت. با بالا رفتن سن، کمتر شدن حوصله و کاهش قدرت یادگیری، این فرآیند سخت میشه. لذا با این اوصاف باید تا قبل از رسیدن به سن میانسالی (که لزوما 40 یا 50 سالگی هم میتونه نباشه چون کاملا بستگی به شخص و روحیاتش داره) فکری به حال منبع درآمد دوره‌ی به اصطلاح بازنشستگی باشیم. - با درآمدی که در این مدت کسب کردیم به طرق مختلف و در صنایع مختلف سرمایه‌گذاری کنیم. - وارد حوزه‌ی آموزش بشیم و دانشی که در این سال‌ها بدست آوردیم رو به نسل بعدی منتقل کنیم. - همچنان پروژه‌های کوچک و راحت رو انجام بدیم. - با نرم‌افزارها و بازی‌های تجاری‌ای که قبلا ساختیم، درآمد کسب کنیم. - وارد مشاغل دیگه بشیم.
بهزاد مرادی
بهزاد مرادی مدرس، کپی‌رایتر و دولوپر
۱۳۹۶/۰۷/۲۹
سلام به نظرم صنعت توسعهٔ نرم‌افزار را نباید با دیگر علوم مهندسی یا حتی پزشکی و … مقایسه کرد به این دلیل که تاریخ مصرف تکنولوژی‌های عرضه شده در این صنعت گاهی به ۶ ماه هم نمی‌رسد و این در حالی است که یک مکانیک، یک جراح و … شاید سال‌ها از یک ترفند برای انجامش کارش استفاده کند. مقایسه‌ای که از دید من می‌تونه منطقی باشه، مقایسهٔ یک ورزشکار با دولوپر است. یک ورزشکار -البته آن‌هایی که فعالیت فیزیکی دارند نه شطرنج‌بازها- نهایتاً تا سن ۴۰ سالگی می‌تواند به صورت حرفه‌ای فعالیت کند و این در حالی است که پس از آن، بیشتر در کسوت مربی‌گیری، مشاور و … فعالیت می‌کنند. دولوپرها هم باید این نکته را مد نظر داشته باشند که اکثر شرکت‌های نرم‌افزاری داخل ایران ترجیح می‌دهند تا از بین یک دولوپر با تجربهٔ ۴۵ ساله و یک دولوپر ۲۵ ساله که تجربهٔ کمتری دارا است، گزینهٔ دوم را انتخاب کنند به چند دلیل: - دلیل اول اینکه حقوق گزینهٔ دوم به مراتب پایین‌تر است. - دلیل دوم اینکه گزینهٔ دوم به مراتب انتقادپذیرتر است. - دلیل سوم اینکه گزینهٔ‌ دوم انعطاف‌پذیرتر است و بسیاری دلیل دیگر. آوردن این دلایل اصلاً بدان معنا نیست که این شرکت‌های دست به انتخاب درست می‌زنند بلکه این واقعیتی است که بایستی در فضای کار ایران آن را بپذیریم. در چنین شرایطی، می‌توان چند راه‌کار را مد نظر قرار داد. مثلاً دست به توسعهٔ نرم‌افزاری تجاری زد که پس از چند سال بتوان تیمی استخدام کرده، آن را توسعه دهند و از آن منتفع شد. راه‌کار دیگر اینکه وارد پست‌های مدیریتی مثل مدیر پروژه و … شده که در چنین شرایطی هم تجربیات کدنویسی گذشته حتماً در مدیریت دیگر دولوپرها به کار خواهند آمد. در یک کلام، اینکه فکر کنیم تا ۵۰ سالگی می‌توانیم کد بزنیم، به نظر ایدهٔ خامی می‌آید اما به خاطر داشته باشیم که همواره استثناء‌هایی وجود دارد. ارادت
محمدعلی تفرشی
محمدعلی تفرشیتوسعه‌ دهنده وب اپلیکشن
۱۳۹۶/۰۸/۱۷
سلام من هم با دیدگاه آقا مرادی موافقم و فک می‌کنم برنامه نویسی هم تاریخ مصرف دارد.

در پاسخ به

mostafa
mostafa
۱۳۹۶/۰۸/۱۷
بحث شرکتهای داخل ایران جدا هستش ، چون شرکتهای نرم افزاری داخل ایران فوق العاده عقب افتاده تر از شرکتهای غربی هستند و محصولاتی که تولید میکنند آنقدر ها هم حرفه ای نیست که برنامه نویسان سن بالا را استخدام کنند تا از تجارب حرفه ای اونها سود ببرند و برنامه نویسهای بیتجربه و جوان هم میتوانند برای آنها ارزش آفرینی کنند ، وقتی بهترین شرکتهای ما همکاران سیستم و اینفوتک باشند ، از این بهتر نمیشود، در این حوضه باید جهانی تر فکر کنیم و ذهن خود رو محدود به ایران نکنیم ، شما اگر نیم نگاهی به آموزشهای یودمی ، لیندا و.... بیندازید میبینید که اکثر آموزگاران آن سن بالایی دارند ، در خصوص امر داده کاوی ، چون نیز این امر نیاز به دانش آماری، برنامه نویسی و... بالایی دارد و سالهای طولانی ، نیاز است تا یک شخص داده کاو حرفه ای شود نیز اگر نگاهی به بزرگترین توسعه دهنگان داده کاوی دنیا بیندازیم میبینیم که سن بالایی دارند مانند اکثر آموزگاران کورسرا ،ویا توسعه دهندگان ویندوز شرکت مایکروسافت که از دهه 90 مشغول کار هستند نیز سن بالایی دارند،، مارتین فاولر از مقدسات مهندسی نرم افزار و.... ، در کشور خودمون هم از این نمونه ها زیاد هستند ، آقای امیرصدیقی با سن چهل و اندی سال ، دکتر امینی و....

در پاسخ به

mostafa
mostafa
۱۳۹۶/۰۷/۲۷
پروفسور سمیعی 80 سالشه ، هنوز داره عمل جراحی مغز و اعصاب ، توی این سن و سالش انجام میده ، یعنی کاری که هزاران برابر از برنامه نویسی سخت تر و پیچیده تر و پر استرس تر هستش ، مهندس نرم افزار یا برنامه نویسی که 50 سال سن داشته باشه ، صدرصد سابقه و تجربه کاری بیست سی ساله داره در برنامه نویسی ، شخصی که بالای بیست سال برنامه نویسی کرده باشه ، اونقدری تجربه و قدرت داره و اونقدر مسائل مهم و پیچیده رو حل کرده که یادگیری یک زبان جدید فکر نکنم چیز عجیب و غریبی واسش باشه
mshirdel
mshirdel
۱۳۹۶/۰۷/۲۷
سلام. به نظر من اگر مفاهیم توسعه نرم‌افزار رو بلد باشیم محدود به یک زبان خاص هم نخواهیم بود و به راحتی می‌شه یه زبان برنامه‌نویسی جدید رو یادگرفت و یا حداقل پارادایم‌های جدید رو تو زبان‌های جدید. ولی یک نکته‌ای رو من دارم تو اکثر بلاگ‌ها و سایت‌هایی که در مورد برنامه نویسی هستن رو می‌بینم اینکه هدف اصلی به اشتباه روی یادگیری زبان برنامه‌نویسی و یا فریم‌ورک‌های مختلف هستش نه خود نرم‌افزار و تولید و توسعه اون. این کاملا اشتباهه من فکر می کنم وقتی ۵۰ سالم شد روی مفاهیم و کانسپت‌هایی بیشتر از زبان برنامه‌نویسی و فریم‌ورک‌ها کار خواهم کرد. البته کسی آینده رو ندیده.