جناب سرهنگ

برنامه نویس حرفه ای شدن بدون ورود به دانشگاه هم شدنیه ؟

جناب سرهنگ ۱۳۹۶/۰۷/۰۲ 490 مباحث عمومی برنامه‌نویسی

سلام به همه دوستانان عزیز
متاسفانه تفکر غالب خیلی ها اینه که بدون ورود به دانشگاه و تحصیلات دانشگاهی و گرفتن مدرک نمیشه تو رشته ای مشغول به کار شد و آموزش ها و مطالبی که تو سایت هایی مثل همین سایت و ... هست صرفا راه درآمدی برای مدرسین اونهاست و این که یه نفر بتونه بدون دانشگاه و از راه این سایت ها و منابع آنلاین به جایی برسه یه رویا و بیشتر خیال پردازیه . اما من از خیلی از دانشجو ها شنیده ام که میگن دانشگاه نتونسته نیاز اونا رو برای کسب مهارت تو این رشته پاسخ بده و صرفا محیطی برای گرفتن مدرکه نه کسب مهارت برای ورود به بازار کار ممنون میشم از دوستان اگه نظرات و تجربیاتشون رو تو این زمینه بیان کنن
پاسخ‌ها به این تاپیک
patriot
patriot
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام و وقت بخیر
نظرات تمامی دوستان رو مطالعه کردم از جمله جناب آقای مرادی .

اول از همه در چه دانشگاهی باید تحصیل کنیم ؟ :

خیلی جدی بهت میگم ، برای تحصیل کردن در دانشگاهایی مثل : آزاد ، پیام نور ، علمی کاربردی و غیر انتفاعی ، باید خیلی خیلی مراقب باشی چون به قول دوستان و خود من که تجربه ی ناخوشایندی داشتم ( دانشگاه آزاد ) ، تحصیل کردن در این دانشگاه ها میتونه برات کسالت آور باشه و حتی متنفر کننده . البته برای رفتن به دانشگاه دولتی درجه 2 ، 3 یا هر درجه ای که داره باید تحقیق کنی ، شاید بپرسی از کجا ؟ من هم نمی دونم ( مثلا : یک روز وقت بزار برو از بُرد دانشکده فنی مهندسی اون دانشگاه کلاس مربوط به رشته کامپیوتر رو در بیار بعد از چند تا دانشجو درباره ی اساتید و خود دانشگاه سوال بپرس) .
به چه دلایلی ( میخوام رک بگم ) ؟ بعضی یا حتی اکثر اساتیدی که در این دانشگاه ها فعالیت می کنند برای خودشون ادعای واهی و پوچی دارن .
من در این باره یک سوال از شما می پرسم : یک استادی که خودش روی پروژه های واقعی کد نویسی نکرده و پایان نامه دانشگاهیش رو از روی منابع دیگه کپی برداری کرده چطوری میتونه به دانشجوی خودش تفکر الگوریتمیک رو یاد بده ؟ چطوری میتونه بگه تو رشته ی خودت موفق باشی ( چه تو حوزه کاری چه تو هر حوزه ی دیگه ای ، مثلا تحقیقاتی ) .

دوم ، معنی دانشجو بودن چی هستش ؟ :

دانشجو به چه کسی می گویند ؟ ، کاملا از کلمه پیداست ، خودت باید حق خودت رو بگیری . حقی که خودت رو نسبت به اون شایسته می دونی . اگر حقت هست که پیشرفت کنی ، اگر حقت هست که زندگی بهتری داشته باشی ، اگر حقت هست که از زندگی کردن لذت ببری ، باید تلاشی کنی . باید بخونی و مطالعه کنی و تحقیق کنی . باید راه رو از بیراهه پیدا کنی . باید سختی ، بی رحمی زندگی رو تحمل کنی . باید خودت رو نسبت به هدفی که داری مسئولیت پذیر بدونی و به هدفت ایمان داشته باشی .

سوم ، دانشگاه یا self-study (خود آموزی ) ؟

دوست من اگر اون دو مورد اول رو خوب خونده باشی باید تقریبا جواب این سوال رو متوجه شده باشی . چطوری ؟ الان بهت میگم :
در یک کلام ، دانشگاه ، منابع آموزشی ، استاد ، آقای بهزاد مرادی ، دوره های آقای بهزاد مرادی یا سایت سکان آکادمی ، سایت یودمی ، youtube و ... تماما ابزاری هستند برای رسیدن به هدفت .
اگر منبع آموزشی که استفاده می کنی جزو بهترین ها باشند ، اگر تلاش نکنی مطمئنا به جایی نخواهی رسید .
من به این جمله اعتقاد دارم : استعداد در اکثر موارد ذاتی نیست بلکه اکتسابی هست . یعنی : برای اینکه به خودت اثبات کنی که در امر برنامه نویسی استعداد داری باید تلاش کنی که بدستش بیاری .
به خاطرت بِسپُر که ابزار ها به عنوان مکمل استفاده می شوند در کنار تلاشی که از خودت نشون میدی ، حالا این ابزار ها هرچه قوی تر باشند ، خُب مسلما بهتر و زودتر نتیجه میگیری .

بزار برات مثال بزنم :
فرض کن که این ابزاری که ازش به عنوان مکمل استفاده می کنی ، یکی از دانشگاه های خوب کشوری باشه ، مثل : امیر کبیر یا هر دانشگاه صنعتی دیگه ای . اقلب این دانشگاه ها ، دانشجو ها و اساتید با انگیزه ای رو در داخل خودش نگهداری می کنه .
یک اصل در دانشگاه هست که مادام از همدیگه تبعیت می کنند : دانشجو از استاد انگیزه میگره ، استاد از دانشجو.
یک نکته ی دیگه بهت بگم که ، استاد خوب و بد داریم ولی دانشجو خوب و بد نداریم . البته اگر دانشجو تلاش خودش رو بکنه .

دوست عزیز می خوام کلام آخر رو بهت بگم :
سعی کن در کنار افرادی باشی که در انجام کارهاشون از خودشون جدیت نشون میدن ، سعی کن در محیطی باشی که به جهت گیری هر چه بهتر افکار و اهداف تو هدف میدن ، چرا ؟ چون مطمئنا به شما کمک خواهند کرد که با جدیت بیشتری اهدافت رو پیگیری کنی .
بنابراین این محیطه خوب میتونه دانشگاه باشه یا یک جمعِ دوستانه از رفقای باحال که هر روز در حال پیشرفت کردن هستند و تو به موجب پیشرفت کردن اونها هست که احساس رقابت می کنی و سعی می کنی که خودت رو بالا بکشی .

معذرت می خوام که طولانی شد ، به قول آقای مرادی " این هم از اثرات تایپ 10 انگشتی هست . " ، البته فکر کنم دلم پر درد بوده :)

راستی یادم رفت که نکته ی آخر رو بگم : در زمینه برنامه نویسی ، یادگیری زبان در اولویت هست ، به معنای حقیقی امری " بایدی " هست . میتونی از این منبع استفاده کنی ( من با مدیر این سایت پسرخاله نیستم که شاید بگی تبلیغ باشه ) :
salamzaban.com ( به سایتش نگاه نکن که شلوغ پلوغه ، محتوا رو بچسب ) . این سایت کانال تلگرامی هم داره که میتونی با admin صحبت کنی . در ضمن این سایت یک دوره تلگرامی داره که باهم سر یک موضوع صحبت می کنید که خیلی در پیشرفت زبانت موثر هست .

محتوای انگیزشی :
https://t.me/imandaneshrad
بهزاد مرادی
بهزاد مرادی
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام و عرض ادب هم خدمت کاربر عزیز که این تاپیک رو ایجاد کرد و هم سایر دوستانی که تجربیاتشون رو به اشتراک گذاشتن.
واقعیت امر آینه که پاسخ‌ها اینقدر کامل و جامع بود که تصمیم گرفت من دیگه پاسخی ندم اما یک لحظه احساس کردم کم لطفی است اگه آدم تجربیاتش رو چه درست و چه غلط به اشتراک نگذاره!

پیش از هرچیز من اعتقاد دارم که ما باید نگاهمون رو از دانشگاه به یک جایی که قرار دانشجویان را اصطلاحاً Jack of All Trades (آدم همه فن حریف) کنه عوض کنیم. نه تنها دانشگاه برای چنین کاری نیست، بلکه اگر هم برای چیزی کاری تاسیس شده باشه قادر به انجام چنین کاری نخواهد بود (حداقل در مورد دانشگاه‌های تراز پایین).

واقعیت امر آینه که ما باید به دانشگاه به شکل جایی برای گرفتن سر نخ، یافتن دانشجویان نخبه برای تیم تشکیل دادن، یاد گرفتن مهارت‌های اجتماعی، تجربهٔ کنار یک جنس مخالف نشستن در کلاس درس برای اولین بار در طول تمام عمر! و چیزهایی از این دست نگاه کنیم و الحق برای این کار مناسب است و رفتن به دانشگاه توصیه می‌شه (مثلاً من قبل از رفتن به دانشگاه به محض اینکه با یک جنس مخالف روبه‌رو می‌شدم مثل لبو سرخ می‌شدم که این مشکل حل شد!)

اجازه بدین برای روشن‌تر شدن این مسأله یک مثال بزنم. فرض کنیم که ما می‌ریم به کلاس موسیقی یا زبان. در مؤسسه مدرس نکاتی را به ما یا می‌دهد و می‌رویم تا جلسهٔ بعد. حال سؤال اینجا است که آیا بدون تمرین مثلاً پیانو در منزل، گوش دادن به قعطات مطرح دنیا، شرکت در کنسرت‌ها و غیره می‌شود فقط به نیم ساعت کلاس پیانو کفایت کرد؟

قضیه در مورد دانشگاه هم دقیقاً به همین صورت است. اگر فرض را هم بر این بگذاریم که اساتید باسواد هستند (که در خیلی مواقع این‌گونه نیست)، غیرمنطقی به نظر می‌رسد که انتظار داشته باشیم در محیط دانشگاه از لحاظ علمی اتفاقی رخ دهد!
من قبلاً شدیداً با دانشگاه رفتن مخالف بودم و شاید هم اگر الان به عقب بازگردم، حداقل به دانشگاه مزخرفی مثل آزاد شهرستان رضایت ندهم، اما پس از کار با دولوپرهایی که علاوه بر کسب تجربه به صورت عملی، در دانشگاه هم در رشته‌های مرتبط درس خوانده‌اند به این نتیجه رسیده‌ام که در یکسری مباحث مثل طراحی الگوریتم، تحلیل سیستم و … آن‌ها به مراتب قوی‌تر من هستند (شاید هم این قضیه از IQ پایین آب بخوره!)

همان‌طور که برخی دوستان دیگر پیش از من اشاره کردن، این بستگی به خود آدم داره. آدمی که مهارت استفاده از فرصت‌ها رو داشته باشه، از سر کلاس وصیت‌نامه هم می‌تونه چیزی به نفع خودش یاد بگیره اما اگر کسی شل و ول باشه، سر کلاس‌های MIT هم بره باز نمی‌تونه کاری بکنه.

کمی از تجربهٔ شخصی بگم. من زمانی مسئول HR یک شرکت‌ نرم‌افزاری بودم که علاوه‌ بر کدنویسی، مسئول استخدام دولوپر هم بودم. خداوند رو شاهد می‌گیرم که ده‌ها نفر رو برای مصاحبه دعوت کردم که برخی فوق‌لیسانس نرم‌افزار داشتن اما بارها شد که اگر جلوی خودم رو نمی‌گرفتم با لگد از اتاق مصاحبه به بیرون پرتشون می‌کردم به خاطر بی‌سوادی.

جالبه که مشکل دانشگاه فقط نیست. خیلی از دوستانی که تقاضای کار داشتن، در مؤسسات آموزش کدنویس مطرح ایران، که از ذکر نامشان معذورم، هم مدرک رسمی داشتند اما غافل از اینکه بتوانند ۲ خط کد بزنند!

در ارتباط با اینکه برخی از کاربران فرهیخته در پاسخ به تاپیک شما گفته بودن که برای استخدام مدرک آکادمیک الزامی است، بنده نقطه نظر متفاوتی دارم. تا زمانی که من در پوزیشن استخدام کار می‌کردم، حتی یک بار هم نشد ابتدا به ساکن از کسی در مورد مدرکش سؤالی بپرسم که مثلاً از کدوم دانشگاه فارغ‌التحصیل شدی یا معدلت چقدر بود.
جالبه همکاری رو استخدام کردم و پس از یک سال بحث پیش آمد و ازش پرسیدم راستی مدرکت چیه، گفت فوق لیسانس که کلی شکه شدم!

خودم من هم تجربهٔ کار در برخی شرکت‌های تهرانی را داشته‌ام و تا به حال یک کدام از آن‌ها بهم نگفته که باید مدرک معتبر و مرتبط داشته باشی (لازم به ذکر است که من یک لیسانس مترجمی زبان از دانشگاه آزاد اراک دارم).

در یک کلام، من بعید می‌دونم که در شرکت‌های نرم‌افزاری این‌قدر که دوستان تأکید کردند مدرک گرایی باشه مگر اینکه این یکی دو سالی که من از حوزهٔ استخدام دور بوده‌ام اتفاق خاصی اتفاده باشد. شاهد این ادعا هم اینکه در کل دنیا اصلاً به مدرک دولوپرها کسی نگاه نمی‌کنه چون بر اساس آمار و ارقام استک اورفلو چیزی در حدود ۵۰٪ از دولوپرهای حتی حرفه‌ای دنیا از دانشگاه فارغ‌التحصیل نشده‌اند و به صورت Self-study مطالعه کرده‌اند.

برخی دوستان اشاره کرده بودن به دوره‌های آنلاین، ویدیو، یوتیوب و … که می‌شود با این‌ها برنامه نویس شد و کار پیدا کرد. اگرچه به نوعی با این گزاره موافق هستم، اما دیدگاه اصلی من این است که فرقی نمی‌کند یک چیز را در دانشگاه یاد بگیریم یا در مثلاً یوتیوب یا سکان آکادمی، تا به طور علمی روی پروژه‌ای واقعی کد نزنیم، مفاهیم قشنگ به تن ما نخواهند نشست. پس اینجا باید مبحث دیگری را مد نظر قرار دهیم و آن هم چیزی نیست جز «کارآموزی»

من وقتی که Pure PHP را یاد گرفتم، تا زمانی که شروع به کارآموزی نکردم، قشنگ مفاهیم را درک نکردم. اتفاقی که در کارآموزی می‌افتد این است که شما در کنار یکسری آدم دیگر قرار می‌گیرد که از شما باتجربه تر هستند و مهم‌تر از آن، روی پروژه‌های واقعی شروع به کدنویسی می‌کنید و همین مسأله کمی استرس سازنده و مثبت در شما ایجاد می‌کند که باعث می‌شود پیشرفت کنید.

من اگر به عقب بازگردم، و بخواهم در یک شرکت برنامه‌نویسی کارآموزی کنم اما آن شرکت قبول نکند، بهشون می‌گم که حاضرم صبح تا ظهر آبدارچی باشم و بعد از ظهرها کد بزنم (البته به شرطی که آن شرکت ارزشش را داشته باشد. برای درک بهتر این موضوع، به مقاله که قبلاً در این مورد نوشتم تحت عنوان تأثیر اول شغل در شکل‌گیری DNA شما. دقت کنید! به آدرس https://sokanacademy.com/blog/597/post مراجعه نمایید. البته مثال آبدارچی رو زدم که به اهمیت کارآموزی پی ببرید).
در میان پاسخ‌ها، stack programer در مورد تفاوت ساینس و تکنولوژی توضیح داده بود که کاملاً باهاش موافق هستم.

گفتم که من لیسانس زبان دارم و اون موقع به این خاطر این رشته را انتخاب کردم که برای کنکور فقط باید دروس زبان، ادبیات، عربی و دینی را تست می‌زدیم و من هم چون زبانم خوب بود، در این رشته شرکت کردم و فقط تست‌های زبان رو زدم و قبول شدم (البته ۱ تست عربی رو هم زدم که از شانس اشتباه بود و رتبهٔ منفی گرفتم). از گفتن این خاطره می‌خواهم به این نتیجه برسم که من اگر زبان بلد نبودم، نمی‌توانستم به تولید علم در دنیا که به زبان جذاب انگلیسی است دسترسی پیدا کنم و شاید هرگز دولوپر نمی‌شدم.

خواه شما بخواهید دانشگاه بروید و خواه به صورت Self-study مطالعه کنید، یادگیری زبان انگلیسی یک «باید» است. خیلی از افراد مبتدی برای من پیام می‌فرستند که می‌خواهم دولوپر شوم و ازشون می‌پرسم که زبانت چطوره، مگن افتضاح. در یک جمله می‌گم برو هر وقت زبانت خوب شد بیا در مورد کدنویسی باهم صحبت کنیم.

یادگیری زبان اصلاً کار سختی نیست. قبلاً یک مقاله در این باره نوشتم تحت عنوان آسیب‌شناسی آموزش زبان به آدرس https://sokanacademy.com/blog/157/post که نکات نسبتاً خوبی در این مقاله می‌شود یافت.

نکتهٔ دیگری که در این رابطه باید مد نظر داشت و دوست داشتم دوستان بهش اشارهٔ کامل می‌کردن، نقش یک منتور خوب در وارد شدن به حوزهٔ برنامه‌نویسی است.

منظور از منتور کسی است دولوپر خوبی باشد، تعصب نداشته باشد، نگاه الگوریتمیک داشته باشد و در یک کلام دست به کد باشد. باز هم اگر بخواهیم به تجربیات خودم بازگردم، از نقاط تاریک شروع کدنویسی من انتخاب یک منتور بسیار بد بود که حتی من رو از کدنویس شدن ناامید کرد تا اینکه در نهایت خداوند برایم خواست و با یکی از دولوپرهای یکی از سایت‌های بسیار بسیار مطرح ایران دوست شدم و ایشان همین الان هم که در خدمت شما هستم، منتور من هستند. پس در یک کلام، در هر شرایطی داشتن یک منتور خوب بسیار نکتهٔ کلیدی است.

نکته‌ٔ دیگر پروژه-محور کار کردن است. خیلی از دوستانی که مثلاً می‌خواهند طراحی سایت یاد بگیرند، شروع به کدنویسی به صورت لوکال می‌کنند و تنها کسی که می‌تواند پروژهٔ ایشان را ببیند فقط و فقط خودشان است اما به نظر بندهٔ حقیر یکی از استراتژی‌های یادگیری کدنویسی این است که روی یک پروژهٔ واقعی کد بزنید.

از خوبی‌های این کار می‌شود به این اشاره کرد که در چنین شرایطی خیلی سریع می‌شود فیدبک گرفت. علاوه بر این، پروژه زیر بار خواهد بود و خیلی زود نقاط ضعف مشخص می‌شود (مثلاً آسیب‌پذیری‌ها و غیره) و همین مسأله باعث می‌شود که انگیزهٔ آدم برای ادامهٔ کار دوچندان گردد.

ببخشید کمی طولانی شد. این هم از بدی‌های تایپ ۱۰ انگشتی است که آدم حس نمی‌کنه چقدر نوشته‌اش زیاد شد. در ضمن، چون کمی سرم شلوغ هست دیگه وقت نکردن که نوشته‌ها رو برای غلط املایی بازخونی کنم و به بزرگواری خودتون ببخشید.
خوشحال می‌شنم نظرات شما رو در مورد دیدگاه‌هایم بدونم.

ارادت
ب. مرادی
omid_student
omid_student
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام
من فريلنسري هستم كه توي زمينه برنامه نويسي موبايل و وب فعاليت ميكنم و كار ميكنم،
دقت كردم تعداد انگشت شماري هستن كه اهل ريسك هستن و فقط دوست دارن كار اماده بهشون داده بشه
برا همين ريسك نميكنن خودشون كاري شروع كنن يا با توجه به بازار كار خودشون جدا برن سراغ تخصص مورد نظر نه دانشگاه
شخصا به هر كي گفتم فريلنسر هستم و نه بيمه هستم نه اينده شغليم تضمينه و كماكان دارم كار ميكنم و درامد خوبي دارم اكثرا گفتن حاضرن توي شركت يا اداره كار كنن ولي حقوق ثابت داشته باشن :|||
ريسك تنها چيزي كه متاسفانه جويندگان كار ندارند
با تشكر
Ahmadreza
Ahmadreza
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام،دوست عزیز بنده رشته نرم افزار در دانشگاه دولتی بودم بعد به دلایلی اومدم بیرون و رفتم غیرانتفاعی هنوز یه ترمم به پایان نرسیده بود به این نتیجه رسیدم که دروسی که دانشگاه ارائه میده جواب بازار کار را نمیده شاید انگشت شمار دانشگاه داشته باشیم که بروز باشن اونم شاید،دیدم دارم فقط وقتما تلف میکنم اول با سکان آکادمی شروع کردم آموزش جاوا مهندس مرادی و بعدش با یه هزینه ی کمی یه چند تا آموزش برنامه نویسی دیگه تهیه کردم و دارم باهاشون جلو میرم و خیلی هم عالیه اینقدر سایت داخلی و خارجی خوب برا آموزش داریم که میشه با فیلم آموزشی و تمرین تمرین تمرین حرفه ای شد البته اگه علاقه داشته باشین
البته شما میتونی دانشگاه بری میتونی هم نری باید ببینی هدفت در آینده چیه ولی اگه دانشگاه میرین به دروس دانشگاهی اکتفا نکنین و جداگونه هم آموزش ببینید تا برنامه نویسی را عمیق یاد بگیرید(در پناه حق)
stack programer
stack programer
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام شما اول باید هدف گذاری کنید، که در چه زمینه هایی می خواهید وارد شوید، نکته دوم بعد بین تکنولوژی و ساینس تفاوت قایل شوید، صدردصد ممکنه بعضی دروس دانشگاه به هدف گذاری تون زیاد مربوط نشود، مثلا برای یک طراح وب لزومی نداره اسمبلی مطالعه کند، هرچند آشنا بودن با آن ضرری ندارد مثلا طراحی دیجیتال که لزوما بچه های کامپیوتر باید درس را بگذرونند.
اما ساینس خیلی مهمه تاکید می کنم شدیدا مهم، که در دانشگاه ها برروی آن تمرکز دارند، هدف ساینس انتقال روش فکر کردن بدون فکر کردن به ابزارها و تکنولوژی
آشنایی با تکنولوژی اهمیت آن کمتر از ساینس نیست، شاید مهم تر چون بالاخره باید ایده هامون را عینیت ببخشیم.
کسی برنده این میدان است، که هردو را باهم داشته باشد، یعنی سواد تکنولوژی و ساینس با هم
ممکنه شما یک سایت طراحی کنید، اصلا یک اپ بنویسید، بعد ادعا می کنید که کار هم می کند، که درست هم می فرمایید.
شما در واقع تکنولوژی را به کار گرفته اید، سایتی را طراحی کرده اید.
در نبود ساینس سایت شما زیاد نمی تواند کارا باشد، مثلا فرض کنید سایت رقیب الگوریتم دیپ لرنینگ دارد، و بر این اساس تجربه کاربری بهتر که نه صد در صد بهتر ارایه کرده است، شک نکنید سایت رقیب چون از هردو استفاده کرده، پیروز خواهد شد.
سخن اخر دانشگاه کسی نباید فکر کند، با رفتن به دانشگاه قراره علامه دهر شود، دانشگاه یک مزیت دارد، که هیچ جا ندارد، از هم کلاسی ها یاد گرفتن، شما در نهایت هرچقدر باهوش هم باشید، یک نفرید، ولی دانشگاه این شانس را بهتون می دهد، با ادم های مختلفی در زمینه فکری تون بحث کنید.
Alireza
Alireza
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
شرط شرکت ها برای ورود مدرک هست حتی من استارت آپ های نسبتا معروفی را دیدم که نوشته مدرک از دانشگاه خوب یکی از شرایط استخدام هست.
پس تا اینجا شما باید مدرک را داشته باشی چه بخواهی چه نخواهی البته اگر دنبال استخدام هستی
حالا می ماند مهارت
اینو با قاطعیت میگم تو اکثر دانشگاه های ایران چیزی که به شما درس خواهند داد اصلا کاربری نیست و بدرد بازار کار نمی خوره عین انتگرال و مشتق و این ها هست. یک نمونه مثال می زنم چه قدر تو دانشگاه سر حلقه تو در تو for دانشجو ها را اذیت میکنن. حالا الان که دوستان تو بازار کار هستید چه قدر این حلقه تو در تو برای شما کاربرد داشته؟من که تا الان یکبار هم استفاده نکردم.
یکسری از دروس دانشگاه واقعا خوبه الخصوص اگر استاد خوبی هم باشه ولی این دروس به نظر من شاید 20 یا 30 درصد کل درس ها باشه و بقیه در حد اطلاعات عمومی خوبه.
من دیپلم ریاضی و فیزیک دارم و به یکسری دلایل رفتم کاردانی و به واسطه همین فیلم های انلاین هم از هم کلاسی های خودم (همه رشته کامپیوتر هنرستان) جلو هستم هم از همون ترم اول در یک شرکت کوچک کامپیوتری کار پاره وقت انجام می دادم.
من یه نظری دارم شاید اشتباه باشه ولی به نظر خوبه. کسی می خواهد بره رشته کامپیوتر کارشناسی بره دانشگاه ازاد و ارشد بره یه دانشگاه دولتی(البته اگر می خواهد تا ارشد ادامه بده).
چرا میگم ازاد؟ به خاطر اینکه چه بخواهید چه نخواهید سطح دانشگاه ازاد پایین تر هست (البته واحد های بزرگش این طوری نیست) چون سطح پایین هست سخت گیری کمتر و نمره گرفتن هم راحت تره. خیلی راحت شما دروس را پاس کنید ولی در کنارش از کسانی که در بازار کار هستن اطلاعات بگیرید و برید سراغ برنامه نویسی کاربردی (طراحی سایت ، طراحی نرم افزار ) اینجوری می دانید تو بازار کار چی می خواهن هم خودتون می روید سمت اون هم دروس دانشگاه را راحت پاس کرده اید. برای مثال کارشناسان امنیت و اطلاعات که تو ایران هست تنها در مقطع ارشد رشته امنیت دارن نه در کارشناسی ولی الان می بینم طرف مدرک کارشناسی نرم افزار داره ولی حوزه کاری اش امنیت هست. بهترین درآمد را هم داره. در صورتی که در دانشگاه در مقطع کارشناسی کتاب یا واحدی برای امنیت نداریم پس این اقا جای دیگه توانسته این دانش را فرابگیرد.
alirezadl.73
alirezadl.73
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
برای اینکه فقط یه برنامه نویس باشید همون کلاسای آموزشی یا ویدیو های آموزشی و کتاب های آموزشی کفایت میکنه.
اما کسی که دانشگاه رفته (فرض میکنیم دانشگاه خوبی رفته و خودش هم واقعا درس خونده) درک خوبی از نحوه عملکرد کامپیوتر و سیستم عامل داره و علاوه بر اینکه یه برنامه نویس باشه یه مهندس کامپیوتر هم هست.
در کل دانشگاه خوبه ولی الزامی نیست
میشه بدون دانشگاه رفتن هم برنامه نویس شد و کار پیدا کرد ولی کسی که دانشگاه رفته باشه درک بهتری داره از کامپیوتر.
توی دانشگاه هم قرار نیست درمورد همه چیز توضیح بدن، فقط از کلیات میگن چون مباحث خیلی زیاده و دانشجویی که خودش علاقه داشته باشه میتونه توی هر مبحث بره سراغ جذعیات
FarhadJeneral4
FarhadJeneral4
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام، این چیز هایی که میگم با توجه به شرایط کشور ایران هست نه بقیه کشور ها. بله بنده هم از خیلی از دانشجو ها پرسیدم و گفتن که دانشگاه نتونسته خیلی از نیاز های اون هارو پاسخ بده و صرفا جهت گرفتن مدرک میرن . (به استثناء دانشگاه های درجه یک کشور) . بامنابعی که توی اینترنت هست هم میشه به خوبی اون رشته رو یاد گرفت. اما بدون دانشگاه ورود به بازار کار سخته! چرا ؟ چون کشور ما یک کشور به شدت مدرک گرا هست ، بیش تر آگهی های استخدام رو ببینید میبینید که مدرک یکی از معیار های الزامیشون هست . پس درنتیجه برای موفق شدن هم باید به دانشگاه رفت و هم در کنارش مطالعه خارج از دانشگاه داشت.
webdev
webdev
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام،
این سوال منم بود وقتی دانشجو بودم.حقیقت اینه که دانشگاه به جز 5 یا 6 تای مطرح ایران هیچکدومشون مهارت یادت نمیدن نه تنها رشته نرم افزار بلکه عمران و بیشتر رشته های مهندسی دلیل این حرفم دوستانی که دارم و قیدبک هایی که دادن اونم با نمره خوب بودن ولی متاسفانه مهارت کار در بازار را ندارند.

حالا دانشگاه بده؟نه اگر برای این میری دانشگاه که ازش پول در بیاری خوب داری اشتباه میزنی داداچ D:
دانشگاه میتونه با کلی آپشن بیشتر شبیه به سربازی یه سری تجربه ها ، آذم ها، سبک زندگی های مختلف میبینی که در آینده از هر کدمشون میتونی استفاده کنی.

دانشگاه نه خیلی بده نه خیلی خوب . این خودت هستی که بسته به هدفی که داری انتخابش میکنی یا نه؟

ولی در حال حاضر اگر برگردم به عقب و یا بچه دار بشم میگم اگه تونستم یا تونستی تو 10 تا دانشکاه خوب ایران باشی قطعا دانشگاه و اون شبکه سازیه در آینده کمکت میکنه ولی اگر نشد نرو اون یکی دانشگاه که همش سیاه نمایی هیچی توشون نیست. اموزش عالی،دانشگاه آزاد،علمی کاربردی،پیام نور. کوفت و زهر ماهر D:

امیدوارم تونسته باشم کمکی کرده باشم.
mohsen
mohsen
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
دادا اعصاب نداری خدا بخواد |:

در پاسخ به

webdev
webdev
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
خخخخ نه متنش اینطوری شد یهو

در پاسخ به

mohsen
mohsen
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
سلام
دانشگاه بی تاثیر نیست اما مهم اینکه خودتون بخواید که ی حرفه و تخصص یاد بگیرید به عنوان مثال مهارت های سنتی مثل آرایشگری یا شغل های دیگه اصلا نیازی به دانشگاه نداره چون تجربه مهمه، در حوضه کسب و کارهای مدرن هم مهم تمرین و تکرار برای کسب تجربه هست حالا چه دانشگاه رفته باشید یا نه، اگر بخوایم به جای دانشگاه و کلاس و استاد و ... ی جایگزین انتخاب کنیم به نظرم بهترین جایگزین میتونه شخصی باشه که تونسته به هدفی که شما مدنظر دارید برسه تا زیر و بم همه چیزو به شما بگه، ضمن اینکه هزینه کردن برای ارتباط داشتن با همچین شخصی بهتر نتیجه میده تا اینکه چند بار هزینه کنید برای دانشگاه رفتن.
hosseind2017
hosseind2017
۱۳۹۶/۰۷/۰۲
ببینید دوست عزیز.دانشگاه فقط بهتون خط میده که چیکار کنید.دانشگاه چیز خاصی یاد نمیده فقط یسری اصول و مفاهیم پایه رو بهتون میگه.شما بدون دانشگاه رفتن و فقط با خوندن داکیومنت ها و دیدن فیلمای آموزشی و کد زدن خیییلی راحت میتونید یه برنامه نویس حرفه ای بشید.برنامه نویس داریم 15 سالشه تمام زبان هارو بلده و میتونه اپلیکیشن و سایت و ... رو به راحتی بیاره بالا.اگه فقط به دانشگاه اکتفا کنید هیچ چیزی یاد نمیگیرید.