11 دلیل برای استفاده از محیط دسکتاپ GNOME 3 در لینوکس

11 دلیل برای استفاده از محیط دسکتاپ GNOME 3 در لینوکس

سال گذشته یک به‌روزرسانی برای فدورا 25 عرضه شد که نسخهٔ جدید KDE Plasma را نصب می‌کرد ولی مشکلاتی را به‌وجود آورد که انجام تقریباً هر کاری را غیرممکن کرده بود! بنابراین برخی افراد سعی کردند محیط‌های دسکتاپ‌ مختلف را امتحان کنند تا بهترین گزینه را برای نیازهای خود انتخاب نمایند. براساس تجربه، برخی Cinnamon را پیشنهاد می‌دهند و برخی هم LXDE را؛ البته گزینه‌های بسیار زیادی وجود دارد که قصد نداریم به معرفی تک‌تک آن‌ها بپردازیم اما درعین‌حال یکی از محبوب‌ترین محیط‌های دسکتاپ‌ حال حاضر، GNOME است که در‌حال‌حاضر نسخهٔ ۳ آن در دسترس است و موضوع مورد بحث ما در این مقاله است.

تقریباً مانند هر چیزی در دنیای سایبری، GNOME هم مخفف چندین کلمه است که عبارتند از GNU Network Object Model Environment. دسکتاپ GNOME 3 با هدف سادگی، استفادهٔ آسان و قابل اطمینان بودن طراحی شد و محبوبیت GNOME در میان علاقمندان دنیای اپن‌سورس، گواهی بر این است که در رسیدن به اهداف خود موفق عمل کرده است.

GNOME 3 در محیط‌هایی که چندین صفحه نمایش مختلف وجود دارد بسیار مفید است؛ به‌دلیل بازده مناسب در صفحه نمایش‌های بزرگ با رزولوشن بالا و فضای مورد نیاز کم برای ویجت‌ها، پنل‌ها و آیکون‌های مختلف دسکتاپ به‌منظور دسترسی به عملیاتی مانند اجرای برنامه‌های جدید مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پروژهٔ GNOME مجموعه‌ای از Human Interface Guideline یا به‌اختصار HIGها را در بر گرفته که برای ارائهٔ فلسفهٔ GNOME در مورد چگونگی تعامل انسان‌ها با کامپیوتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. به‌هر‌حال، آنچه در ادامه قصد داریم مورد بررسی قرار دهیم، 11 دلیلی است که علاقمندان به سیستم‌عامل اپن‌سورس و رایگان گنو/لینوکس را مجاب می‌کند تا از محیط دسکتاپ GNOME 3 استفاده کنند.

انواع مختلفی از گنوم 
GNOME در شکل‌های متفاوتی عرضه شده که هر کدام در برخی از توزیع‌های لینوکسی در دسترس هستند؛ گزینه‌های موردنظر برای انتخاب صفحهٔ ورودی دسکتاپ‌تان شامل مواردی همچون GNOME Classic ،GNOME on Xorg ،GNOME و Wayland می‌شود.

درظاهر، تمامی این موارد خروجی یکسانی را به‌نمایش می‌گذارند ولی باید بدانیم که هر کدام از آن‌ها از X Server‌های متفاوتی استفاده می‌کنند و با ابزار مختلفی توسعه داده شده‌اند (به‌طور مثال، Wayland کارایی و ظرافت بیشتری را فراهم می‌کند مثل Kinetic Scrolling، درگ و دراپ، پیست کردن با کلیک وسط ماوس و غیره).

آموزش شروع به کار 
در اولین مرتبه‌ای که کاربر وارد محیط دسکتاپ می‌شود، خودآموز شروع به کار نمایش داده خواهد شد؛ در این بخش، نحوهٔ انجام عملیات رایج و لینکی برای دریافت راهنمایی بیشتر در مورد آن‌ها نشان داده می‌شود (این آموزش‌ها پس از نمایش برای اولین بار، برای مراجعات بعدی به‌راحتی در دسترس قرار دارند).

این آموزش به‌طور ساده و سرراست، کاربران تازه‌وارد به محیط GNOME را راهنمایی می‌کند (برای بازگشت به این آموزش، ابتدا روی Activities کلیک کنید، سپس روی 9 نقطه که به شکل مربع وجود دارد و اپلیکیشن‌های موجود را نشان می‌دهد، کلیک نموده و سپس Help را انتخاب کنید).

محیط دسکتاپ ساده
GNOME با داشتن محیط دسکتاپ مینیمالیستی و کاهش به هم ریختگی‌ها، طراحی شده تا حداقل ملزومات برای داشتن محیطی کاربردی را فراهم کند؛ شما تنها نوار بالایی را می‌بینید و بقیه موارد تنها مواقعی که به آن‌ها نیاز دارید، نشان داده خواهند شد. هدف از این کار، بالا بردن تمرکز کاربران روی کاری است که در حال انجام آن هستند و همچنین کم کردن حواس‌پرتی حاصل از موارد دیگری که روی دسکتاپ وجود دارند.

نوار بالایی (Top Bar)
مهم نیست چه کاری را می‌خواهید انجام دهید، نوار بالایی همیشه مکانی برای شروع به کار است؛ برای اجرای اپلیکیشن‌ها، خروج از محیط کاربری، خاموش کردن سیستم، شروع یا توقف شبکه و غیره می‌توان از Top Bar استفاده کرد. این کار باعث می‌شود هر کاری را به‌سادگی انجام دهید؛ به غیر از اپلیکیشن فعلی که از آن استفاده می‌کنید، تنها چیزی که در محیط دسکتاپ می‌بینید، فقط و فقط نوار بالایی است.

دش (Dash)
به‌طور پیش‌فرض، Dash شامل 3 آیکون است؛ بعد از این‌که شروع به‌استفاده از اپلیکیشن‌ها کردید، پراستفاده‌ترین‌ها به دش اضافه می‌شوند (همچنین می‌توانید شخصاً اقدام به اضافه کردن آیکون اپلیکیشن‌های موردنظر خود به دش نمایید).

نمایش‌دهندهٔ اپلیکیشن‌ها (Application Viewer)
برای نمایش اپلیکیشن‌های موجود در سیستم از این بخش که در سمت چپ و بالای دسکتاپ گنوم قرار دارد، استفاده می‌شود؛ در این قسمت از دسکتاپ گنوم، به‌طور عادی هیچ‌چیزی نشان داده نمی‌شود مگر این‌که برنامه‌ای در حال اجرا باشد که در این صورت باید روی قسمت Activities کلیک کرده و سپس روی 9 نقطه به صورت مربع کلیک کنید تا اپلیکیشن‌ها نشان داده شوند.

این قسمت شامل آیکون اپلیکیشن‌های نصب شده است؛ در پایین این بخش، ۲ کلید وجود دارد که عبارت‌اند از Frequent و All. به‌طور پیشفرض، قسمت All -یعنی تمامی اپلیکیشن‌ها- نمایش داده می‌شود و با کلیک روی دکمهٔ Frequent، اپلیکیشن‌هایی که بیشترین استفاده را داشته‌اند به‌نمایش در خواهند آمد. با اسکرول کردن به بالا و پایین، می‌توانید اپلیکیشن مدنظر خود را پیدا کنید و این در حالی است که اپ‌ها به‌ترتیب حروف الفبا نشان داده خواهند شد.

نوتیفیکیشن‌های کاربردی (Application-Ready Notifications)
گنوم از یک هشداردهندهٔ شسته‌رفته بهره می‌برد که وقتی اپ جدیدی اجرا شده و برای استفاده آماده باشد، در بالای صفحهٔ نمایش نشان داده خواهد شد. کلیک بر روی این نوتیفیکیشن باعث می‌شود تا به پنجرهٔ مورد نظر سوییچ کنیم. این کار درمقایسه با دسکتاپ‌های دیگر که برای باز کردن اپلیکیشن‌های جدیداً‌ باز‌ شده باید دنبال‌شان بگردیم، صرفه‌جویی زیادی را در وقت‌تان به‌عمل خواهد آورد.

نمایش اپلیکیشن (Application Display)
برای دسترسی به اپلیکیشن‌های دیگر در حال اجرا که در‌حال‌حاضر نشان داده نمی‌شوند، باید روی منوی Activity کلیک کنید؛ این کار باعث نمایش تمامی اپلیکیشن‌های در حال اجرا در یک ماتریس می‌شود. بر روی اپ مورد نظر خود کلیک کنید تا به صفحهٔ پیش‌زمینه (Foreground) فراخوانی شود.

کاستومایز کردن پنجره‌ها (Minimal Window Decorations)
باز کردن پنجره‌ها در دسکتاپ نیز در محیط دسکتاپ گنوم کار ساده‌ای است؛ تنها کلیدی که در نوار عنوان (Top Bar) نمایش داده می‌شود یک X است که برای بستن پنجره‌ها استفاده می‌شود. بقیهٔ عملکردها مانند کوچک و بزرگ کردن صفحه، انتقال به دسکتاپ‌های دیگر و غیره، با کلیک راست بر روی نوار عنوان، در دسترس هستند.

ساخت دسکتاپ‌های جدید به‌طور خودکار
وقتی از دسکتاپ خالی‌ای استفاده شود، به‌طور خودکار یک دسکتاپ خالی جدید در کنار آن ساخته می‌شود؛ این یعنی همیشه یک دسکتاپ خالی و آماده به‌کار در دسترس است. تقریباً تمامی دسکتاپ‌های دیگر، به شما اجازه می‌دهند تا تعداد دسکتاپ‌های فعال را تنظیم کنید ولی این کار به‌صورت دستی و از طریق تنظیمات سیستمی انجام می‌شوند.

سازگاری
اپلیکیشن‌هایی که برای دسکتاپ‌های دیگر ساخته شده‌اند، در محیط GNOME نیز کارایی مناسبی خواهند داشت.

نتیجه‌گیری
در یک کلام، ویژگی اصلی محیط دسکتاپ GNOME، چیزی جز سادگی آن نیست؛ تمامی مواردی که در این دسکتاپ طراحی شده، چاشنی سادگی و راحتی در استفاده را به‌همراه داشته است. اگر از ابتدا، به آموزش شروع به کار مراجعه کنید، زمان کمی برای یادگیری نحوهٔ کار بخش‌های دیگر GNOME نیاز خواهید داشت (البته این بدان معنا نیست که بدون دیدن این آموزش، گنوم ناکارامد است). پس از استفاده از آن، با دسکتاپ قدرتمند و قابل‌انعطافی روبرو می‌شوید که نشان داده در هر صورت، هدف خود مبنی بر سادگی و استفادهٔ آسان را ادامه خواهد داد.

حال نوبت به نظرات شما می‌رسد؛ اگر شما از کاربران سیستم‌عامل گنو/لینوکس هستید، از کدام محیط دسکتاپ استفاده می‌کنید و چرا؟ نظرات و دیدگاه‌های خود را با ما و سایر کاربران سکان آکادمی به اشتراک بگذارید.

منبع


مرتضی صمدی