در فرآیند Cache کردن، Headerهای مختلفی به ما کمک می‌کنند تا بتوانیم مدیریت بهتری روی فرآیندها داشته باشیم. در ادامه با بعضی از Header بیشتر آشنا می‌شوید.

Cache Control

این برچسب در ورژن 1.1 پروتکل HTTP ارائه شد و امکان مدیریت قابلیت‌های مختلف Cache را در اختیار ما قرار داد. تمامی مرورگرهای مدرن از این برچسب پشتیبانی می‌کنند. برخی از قابلیت‌های این برچسب به شرح زیر است.

Cache-Control: public

امکان cache کردن توسط پلتفرم‌های عمومی مانند CDNها را فراهم می‌کند.

Cache-Control: private

برای اطلاعات خصوصی رزرو شده و مربوط به موارد غیر قابل cache است.

Cache-Control: no-cache

قبل از cache کردن نیاز به اعتبارسنجی دارد.

Cache-Control: no-store

به هیچ وجه اجازه‌ی Cache کردن این اطلاعات داده نمی‌شود.

Cache-Control: public, max-age = [seconds]

مشخص‌کننده‌ی بیش‌ترین مدت ‌زمان ذخیره‌ی یک منبع در Cache، به ثانیه است.

Expires

شبیه به Cache-Control: max-age، زمان انقضا و حذف محتوا را تعیین می‌کند.

Surrogate

به شما امکان کنترل بیشتر روی سیاست‌های Cache را می‌دهد.

Etag

محتوای cache شده وب را با شناسه‌های منحصر به فرد برچسب گذاری کرده و امکان برچسب گذاری شخصی و مرتب سازی پیشرفته تر را فراهم می‌کند.

Pragma

برچسب Cache Control تقریبا تمام کارهایی این برچسب را انجام می‌دهد، برچسب Pragma قبلا برای مدیریت دستورالعمل‌های cache در مرورگرها استفاده می‌شد.

Vary

برخی از مرورگرها هنوز هم برچسب Vary را پوشش می‌دهند. در استفاده از این برچسب باید خیلی احتیاط کنید ولی اگر به درستی از آن استفاده شود، می‌تواند یک ابزار قدرتمند برای مدیریت تحویل چندین فایل در ورژن‌های مختلف باشد.

برای مثال اگر شما از فایلی نسخه‌ی فشرده و غیر فشرده‌ای داشته باشید که هر دو Cache شده‌اند می‌توانید با این برچسب تحویل نسخه‌ی مناسب را مدیریت کنید.

آشنایی با Headerهای مرتبط با Cache