آیا به تولید نرم‌افزار می‌توان به‌ عنوان منبع نفتی جدید نگاه کرد؟

آیا به تولید نرم‌افزار می‌توان به‌ عنوان منبع نفتی جدید نگاه کرد؟

Fred Wilson در وبلاگ خود پستی دربارهٔ اهمیت نرم‌افزار در تحولات فناوری و مقایسهٔ آن با تأثیر نفت در انقلاب صنعتی منتشر کرده است که در ادامه، آن را برای خوانندگان سکان آکادمی برگردان فارسی کرده‌ایم. 

چندی پیش یکی از دوستانم دربارهٔ یک جلسه‌ٔ کمیتهٔ سرمایه‌گذاری صحبت می‌کرد که موضوع بحث‌شان تهدیدات چشم‌انداز سرمایه‌گذاری کلان بود. یکی از این تهدیدات، نابودی نقدینگی و تغییر قابل‌توجه در جریان نقدی خالص حاصل از فروش جهانی نفت بود.

کشورهای تولید‌کنندهٔ نفت در جهان در چند سال اخیر رقبای دیگری پیدا کرده‌اند که اگر با همین سرعت فزایندهٔ خود به پیش روند، ممکن است در آینده‌ای نه چندان دور قدرت را از دست کشورهای نفت‌خیر بربایند.

من دربارهٔ نقش نفت به عنوان عاملی تأثیرگذار در انقلاب صنعتی فکر می‌کردم. کارخانه‌ها، خطوط راه‌آهن، کامیون‌ها و غیره بدون وجود فرآورده‌های کربنی و به خصوص نفت، کار نمی‌کنند. پس نفت عاملی برای جذب سرمایه و ثروتی شد که در نتیجهٔ انقلاب صنعتی به وجود آمد و کشورهایی که دارای منابع نفتی متعدد بودند از این راه به ثروت و قدرت اقتصادی دست پیدا کردند. اما سؤال اینجا است که آیا در انقلاب فناوری نیز پدیدهٔ مشابهی وجود دارد؟ 

شرکت اپل در ترازنامهٔ خود در سال ۲۰۱۵، 200 میلیارد دلار موجودی داشت که 53 میلیون دلارش را در مدت شش ماه به دست آورده بود، شرکت مایکروسافت 30 میلیارد دلار در مدت یک سال تا پایان ژوئن 2015 کسب کرد، شرکت گوگل 14 میلیارد دلار ظرف مدت شش ماه تا پایان ژوئن 2015 کسب کرد و دیگر غول‌های فناوری دنیا همچون آمازون،‌ فیسبوک و ... نیز درآمدهای هنگفتی طی سال‌های گذشته داشته‌اند.

در همین راستا، به نظر می‌رسد که نرم‌افزار می‌تواند نفت انقلاب فناوری باشد و شرکت‌هایی که کنترل زیرساخت‌های نرم‌افزاری را به دست می‌گیرند، درآمد و سرمایهٔ هنگفتی که انقلاب فناوری به دنبال دارد را به سوی خود جذب خواهند کرد و قدرت اقتصادی را به دست خواهند گرفت!

منبع