چرا USB را فقط از یک طرف می‌شود استفاده کرد؟

چرا USB را فقط از یک طرف می‌شود استفاده کرد؟

گرچه امروزه خیلی از فناوری‌ها بی‌سیم شده‌اند، اما سیم‌ها و کابل‌های ارتباطی همچون USB کماکان کاربردهای مخصوص به خود را دارند. بخش وسیعی از تجربهٔ ما در مواجهه با این کابل‌ها نیز شامل بسیاری از پورت‌ها می‌شود که در درجهٔ اول نوعی از پورت‌های USB هستند.

در سال 2014 زمانی که کانکتور USB 3.1 Type-C به بازار عرضه شد، این نسخه از USB این امکان را در اختیار کاربران قرار می‌داد تا از هر دو طرف استفاده شوند. چنین تغییری از این واقعیت الهام گرفته شد که قرار دادن با عجلهٔ یک کانکتور USB-A در پورت، بعد از چند بار تلاش نادرست منجر به شکست می‌شد.

در پاسخ به این سؤال که چرا در وهلهٔ اول پورت USB به گونه‌ای طراحی شد که فقط از یک طرف جا رود،‌ بایستی گفت که Ajay Bhatt، مخترع این فناوری، در مصاحبه‌ای با Design News دیدگاه‌های جالبی را در مورد اولین روزهای توسعهٔ USB به اشتراک گذاشت. Bhatt در این باره گفت:

وقتی شروع کردیم فکر نمی‌کنم خیلی از مردم حتی همکارانم در Intel هم فکر می‌کردن که USB چیز مورد نیازیه.

هنگامی که توسعهٔ USB  آغاز شد، هدف آن تنها بهبود برقراری ارتباط میان دستگاه‌های مختلف بود. Bhatt اشاره کرد که بزرگترین مسئله‌ای که تیمش با آن مواجه بود، هزینهٔ طراحی و تولید USB بود زیرا قبل از متقاعد کردن کاربران به انجام یک انتقال کامل از روش‌های سنتی، باید با استانداردهای دیگر رقابت می‌کردند.

آن روزها خالق USB و تیمش می‌دانستند که افزودن قابلیت استفادهٔ دوطرفه می‌تواند در طولانی مدت مفید باشد اما افزودن این امکان با در نظر گرفتن هزینه‌های طراحی و تولید آن، امکان‌پذیر نبود. به عبارت دیگر، این قابلیت برای شروع کار پیچیده‌ای بود و دو برابر کردن پین‌ها به معنای هزینه‌های تولید بیشتر بود. 

منبع


اشکانه خلج