چگونه بفهمیم شرکت‌ نرم‌افزاری که در آن مشغول به کار هستیم، منجر به ترقی ما خواهد شد؟

چگونه بفهمیم شرکت‌ نرم‌افزاری که در آن مشغول به کار هستیم، منجر به ترقی ما خواهد شد؟

همواره یکی از چالش‌هایی که شرکت‌های نرم‌افزاری با آن مواجه هستند از دست دادن دولوپرهای خوب خود است. این مسئله را می‌توان از زوایای مختلفی نگاه کرد؛ به عبارت دیگر، هم از دید مدیران شرکت می‌توان به این قضیه نگاه کرد و هم از دید دولوپرها که چه می‌شود پس از مدتی حالت رخوت دولوپرهای یک شرکت را می‌گیرد و دیگر ایشان از انگیزهٔ کافی برای کدنویسی در شرکت خود برخوردار نیستند!

یادگیری مداوم
شرکت‌های طراز اول و حرفه‌ای توسعهٔ نرم‌افزار فضایی برای یادگیری بیشتر دولوپرهای خود ایجاد می‌کنند. در این دست شرکت‌ها و استارتاپ‌ها، یادگیری چیزهای جدید فقط شعار نیست بلکه مدیران شرکت واقعاً برای ارتقاء سطح دانش برنامه‌نویسان خود هزینه می‌کنند.

این شرکت ها معمولاً با دوره‌های OJT (مخفف کلمات On The Job Training به معنی آموزش حین خدمت)، فضایی برای رشد فردی دولوپرهای خود فراهم می‌سازند که این کار از طریق کلاس‌های آموزشی، سمینارها و ... عملی می‌گردد. حال از خود بپرسید آیا شرکت نرم‌افزاری که در آن کار می‌کنید چنین فضایی برای شما فراهم می‌سازد یا خیر؟

شایسته سالاری
در شرکت‌های نرم‌افزاری طراز اول، ملاک برتری دولوپرها میزان عملکرد و شایستگی ایشان است نه سابقهٔ کار ایشان در شرکت یا میزان روابط دوستانه‌ای که ایشان مثلاً با مدیر منابع انسانی شرکت دارند! در شرکت‌های نرم‌افزاری حرفه‌ای، همواره ساز و کاری برای ارزیابی دولوپرها وجود داشته تا هم مدیران شرکت و هم کارمندان بدانند که در کجای نمودار رشد قرار گرفته‌اند. در شرکت‌هایی که شایسته سالار هستند، دولوپرهای توانمند و شایسته خواهند توانست ره صد ساله را چند ساله بپیمایند!

ریسک‌پذیری
اگر در شرکتی کار می‌کنید که مدیر شما از هرگونه ریسک‌پذیری بیزار است و نه تنها خودش بلکه شما و سایر اعضای تیم را از هرگونه ریسک‌پذیری وا می‌دارد، بدانید که در چنین شرکتی خیلی پیشرفت نخواهید کرد. در شرکت‌های حرفه‌ای، نه تنها ریسک‌پذیری چیز خوبی است، بلکه کارمندانی که ریسک می‌کنند تشویق هم می‌شوند (البته ریسک هوشمندانه). شرکت‌های ریسک‌پذیر معمولاً افراد خلاق، نه‌ترس و جسور را به خود جذب می‌کنند و در مقابل، شرکت‌های محافظه‌کار هم پُر هستند از افراد اصطلاحاً Yes Man (بله قربان گو).

بدون تعصب
شرکت‌های حرفه‌ای همواره می‌دانند آنچه که به صلاح جامعه باشد، به صلاح شرکت‌شان هم هست. نژاد (اینکه فلان کارمند لُر است، دیگری تُرک، سومی تهرانی و آخری افغانستانی)، جنسیت، ملیت و ... را هرگز نمی‌بایست به عنوان موانع برای جذب نیرو در نظر گرفت. این دست شرکت‌ها به عقاید پرسنل خود احترام می‌گذارند و هر کسی را همان طوری که هست می‌پذیرند (مادامی‌ که در کار خود حرفه‌ای باشند).

علاوه بر این، اگر در یک شرکت نرم‌افزاری کار می‌کنید که مدیرفنی شرکت روی تکنولوژی خاصی، مثلا دات‌نت یا جی‌کوئری، اصرار می‌ورزد و به دولوپرها اجازهٔ تست کردن تکنولوژی‌های جدید همچون ریکئت و غیره را نمی‌دهد، شکی به خود راه ندهید که در چنین شرکتی تلف خواهید شد!

فیلتر استخدامی دشوار
شرکت‌های حرفه‌ای ساز و کار استخدامی بسیار پیچیده و دشواری دارند. به عبارت دیگر، ورود به این شرکت‌ها اصلاً با پارتی‌بازی و آشنابازی امکان‌پذیر نیست و تنها ملاک پذیرفته شده یا نشدن یک دولوپر جدید، چیزهایی همچون میزان تجربه، مهارت و استعدادهای وی است (اگر آشنایی برای شما در یک شرکت کاری دست و پا کرده است و خود شما می‌دانید که مناسب آن پوزیشن شغلی نیستید، شکی نداشته باشید که آن شرکت حرفه‌ای نیست!)

سودآوری
شرکت‌های حرفه‌ای معمولاً از درآمد سرانهٔ بسیار بالایی برخوردارند. شرکتی که نمی‌تواند حقوق کارمندان خود را به موقع پرداخت کند و یا دائما با مدیران بانک‌های مختلف برای جذب اعتبار جلسه می‌گذارد، بدون شک خیلی جای حساب باز کردن رویشان وجود ندارد. اگر در شرکتی مشغول به کار هستید که این اعتماد را به شما می‌دهد تا از آیندهٔ درخشانی -هم در کار خود و هم در زندگی شخصی- برخوردار می‌شوید، شرکت شما یک شرکت طراز اول است!

به نظر می‌رسد اگر مدیر استارتاپی بخواهد پله‌های موفقیت را یکی پس از دیگری سپری کند، نیاز دارد تا موارد فوق الذکر -و شاید چندین مورد دیگر- را مد نظر داشته تا از همین ابتدای کار بنای یک شرکت نرم‌افزاری حرفه‌ای را پی‌ریزی کند.

حال نوبت به نظرات شما می‌رسد. با مد نظر قرار دادن موارد بالا، آیا شرکتی که در آن کار می‌کنید یک شرکت حرفه‌ای است یا خیر؟ نظرات، دیدگاه‌ها و تجربیات استخدامی خود را با ما و سایر کاربران سکان آکادمی به اشتراک بگذارید.