وبگردی کاربران اینترنتی از دید روانشناختی چگونه است؟

وبگردی کاربران اینترنتی از دید روانشناختی چگونه است؟

وقتی موضوع کاربرپسندی وب‌سایت‌ها مطرح می‌شود، حتی وب‌سایت‌های بزرگ و بین‌المللی نیز با چالش‌هایی که مربوط به بازدیدکنندگان سایت‌های آنها است مواجه می‌شوند و برای برخورد مناسب با این مسائل، باید نوعی روانشناسی اجتماعی در کادر فنی و تخصص وارد شود. در تمام طول روز، انسان‌ها در کشمکشی بی‌پایان برای کنترل محیط اطراف خود هستند، گاهی برخی از کوچکترین مسائل تا بزرگترین مسائل را مورد توجه قرار داده و با آن درگیر می‌شوند و اینجا است که وب‌مستران حرفه‌ای می‌دانند که با اتخاذ سیاستی درست، نمی‌بایست درگیری جدیدی به دیگر درگیری‌های کاربران اضافه کنند.

در کسب‌و‌کارهای اینترنتی، فهم نیاز کاربران و مخاطبان حائز اهمیت است؛ مشتریان باید راضی باشند تا مجدداً به سراغ شما بیایند. در این فضا، مشتری روی گرم و لبخند شما را نمی‌بیند و تنها محصول نهایی برایش مهم می‌شود. اگر شما نیاز او را به درستی تشخیص ندهید، در یک کلام بازندهٔ میدان خواهید بود. در حال حاضر، رشته‌ای تحت عنوان روانشناسی وب در دانشگاه‌ها نداریم تا به صورت آکادمیک با زیر و بم این قضیه آشنا شویم، ولی یکی از مؤثرترین و بزرگترین اقدامات برای کسی که در فضای آنلاین حضور دارد، داشتن اطلاعات در حوزه روانشناسی است.

به زور چیزی را به خورد کاربران ندهیم!
با بررسی و تجزیه و تحلیل رفتار مشتریان در وب‌سایت‌های مختلف، می‌توانیم به اطلاعات مفیدی دست پیدا کنیم. یک سایت خبرگزاری معروف دنیا در اقدامی تبلیغاتی برای جذب مخاطبین بیشتر، ویدئویی جذاب را در صفحهٔ اصلی خود بارگذاری کرد. وقتی مخاطبین به سایت وارد می‌شدند، ویدئو بدون اینکه از کاربر سؤالی بپرسد در صفحه نمایش داده می‌شد.

با اینکه محتوای ویدئو جذاب بود و هزینهٔ بالایی برای تهیهٔ آن پرداخت شده بود، اما در نظرسنجی‌ها معلوم شد که مخاطبان از این وضعیت سایت رضایت نداشتند؛ مخاطبان دوست داشتند خودشان با اختیار خود وارد قسمت‌های مختلف سایت بشوند و به عبارت دیگر، در صورت تمایل خودشان آن ویدیو را مشاهده کنند. تلاش فراوان خبرگزاری از بین رفته بود و تأثیر روانی نامطلوبی بر مخاطبان گذاشته بود!

برای موفقیت در بازار کسب‌و‌کار اینترنتی باید بدانید انتظارات مخاطبان شما چیست و بر همان مبنا حرکت کنید. در واقع، باید فضا را بشناسید و بعد دست به عمل بزنید. در یک کلام، کاربر نباید احساس کند کنترلی بر محیطی که در آن وارد شده است ندارد.

در مثال فوق، اگر تنها یک امکان در اختیار کاربر قرار داشت تا با کلیک کردن بتواند محتوای ویدیو را ببیند، قضیه خیلی تغییر می‌کرد و آماری حاکی از موفقیت به دست می‌آورد. احساس عدم امنیت و احساسی مبنی بر اینکه محتوایی به زور به مخاطب خورانده شود، مورد پسند مخاطب نیست و همهٔ زحمات تیم تولید محتوا به هدر خواهد رفت. تعامل در فضای سایبری باید دوطرفه باشد و مخاطب در آزادی کامل این تعامل را برقرار کند.

چنین واکنشی از سوی خاطبان، یک حالت طبیعی است. تصور کنید در آرامش کامل قصد دارید وارد سکان آکادمی شوید و مقاله‌ای را از وبلاگ این سایت مطالعه کنید اما ناگهان صدای بلند یک ویدئو به گوش می‌رسد و صفحه‌ای باز می‌شود و تصاویری بر روی آن نمایش داده می‌شود! اولین واکنش شما در چنین شرایطی، سئوالی است که اکثر مخاطبین از خود می‌پرسند: این دیگه چیه؟

حتی بدن ما نیز به چنین شرایطی واکنش نشان می‌دهد و یک دفعه شوکه می‌شود که این چه بود روی صفحه باز شد. اگر همه بخواهند چنین رویکردی را اتخاذ کنند، مخاطبان و کاربران دچار استرس می‌شوند چون وقتی وارد سایتی می‌شوند معلوم نیست یک دفعه چه چیزی قرار است روی صفحه نمایش داده شود (چیزی که امروزه در اکثر وب‌سایت‌های زرد دیده می‌شود).

چنین تجربه‌های کاربری نامطلوبی برای کاربران اصلاً جذاب نیستند. حتی اجداد غارنشین ما که اهل شکار بودند و از هر چیزی نمی‌ترسیدند هم اگر روزی قرار بود با صفحات وب کار کنند، دوست نداشتند دچار یک استرس لحظه‌ای شوند و یک صفحهٔ نامرتبط جلوی آنها بدون هیچ مقدمه‌ای باز شود.

اگر می‌خواهیم به شکل موفقیت‌آمیزی در فضای وب فعالیت کنیم، چاره‌ای نداریم جز اینکه روانشناسی رفتاری کاربران را فرا بگیریم و کلیهٔ حقوق کاربران را محترم بشماریم. حال نوبت به نظرات شما می‌رسد. اگر تجربهٔ درخور توجهی در این زمینه دارید، می‌توانید آن را با ما و سایر کاربران سکان آکادمی به اشتراک بگذارید.