لطفا جاواسکریپت مرورگر خود را فعال سازید!

نحوه فعال سازی در کروم
  1. ابتدا باید اینکارو بگنید
  2. بعدش اونکارو
نحوه فعال سازی در فایرفاکس
  1. ابتدا باید اینکارو بگنید
  2. بعدش اونکارو
پروژهٔ 1.7 میلیون دلاری ساخت روبات‌هایی که برای تعقیب مظنونین، باهم همکاری می‌کنند!

پروژهٔ 1.7 میلیون دلاری ساخت روبات‌هایی که برای تعقیب مظنونین، باهم همکاری می‌کنند!

به موازات هر گام به جلو در حوزهٔ تکنولوژی، از دخالت بشر کاسته می‌شود و به این ترتیب انسان هر روز کمتر از گذشته برای انجام کارها متحمل زحمت می‌شود؛ اما اگر ارمغان کم‌ شدن دخالت انسان و حضور بیشتر تکنولوژی مساوی با بشردوستی باشد، چه خواهید گفت؟ یکی از مصادیق بحث ما می‌تواند موارد امنیتی باشد؛ مثلاً روبات‌هایی که در جهت حفظ امنیت عمومی باهم همکاری می‌کنند!

شبکه‌ای از هواپیماهای بدون‌سرنشین، ربات‌های انسان‌نما، ربات‌های چرخ‌دار، و دوربین‌های ثابت هوشمند با هدف مشترک تأمین امنیت در آینده‌ای نه‌چندان دور، با یکدیگر کار خواهند کرد. هنگامی که دوربین‌های امنیتی تصویر فردی را نشان می‌دهند که بستۀ مشکوکی را در ایستگاه قطار جا می‌گذارد، شخصی که مسئول چک تصاویر دوربین‌های مداربسته است -اگر سریع عمل کند- نهایتاً می‌تواند به نزدیک‌ترین مأمور امنیتی به محل بسته اطلاع دهد که شخص مذکور را قبل از این‌که به بیرون از محدودۀ دوربین‌های امنیتی فرار کند، تعقیب کند.

این تمهیدات چندان مفید به‌نظر نمی‌رسند، درحالی‌که در آینده‌ای نه‌چندان دور، روبات‌ها این وظیفه را به شکلی بهتر و موثرتر انجام خواهند داد؛ تصور کنید دوربینی که این تخلف را نشان می‌دهد، بر روی یک ربات چرخ‌دار نصب شده باشد که مجهز به تکنولوژی تشخیص چهره باشد. در این حالت، این روبات می‌تواند سریعاً اطلاعات خود را با سایر ربات‌های دوربین‌دار اطراف خود به اشتراک بگذارد و این در شرایطی است که همۀ این روبات‌ها برای نظارت بر صحنۀ ارتکاب جرم و تعقیب مظنونین تا آخرین مرحله -یعنی دستگیری مجرم- برنامه‌ریزی شده‌اند.

محققان دانشگاه کارنل در تلاش هستند تا سیستم هماهنگ شبکه‌ای بین روبات‌های دوربین‌دار، هواپیماهای بدون سرنشین، و دوربین‌های هوشمند طراحی کنند. روبات‌های عضو این سیستم قادر خواهند بود اطلاعات را با سرعت بسیار بالا با یکدیگر تبادل کنند و برای پیداکردن مجرم، در حوالی صحنۀ ارتکاب جرم جستجو کنند. همچنین آن‌ها می‌توانند محدودۀ دید خود را تغییر داده، و حتی به‌عنوان ماشینی که نسبت به فعالیت‌های مشکوک حساس است، از جستجوی خود در محیط فعالیت خود نتیجه‌گیری کنند.

برای انجام این پروژه که توسط پروفسور سیلویا فِراری سرپرستی می‌شود، سازمان تحقیقات نیروی دریایی ایالات متحدۀ آمریکا 1.7 میلیون دلار سرمایه‌گذاری کرده‌ است ( پروفسور فراری مدیر لابراتوار سیستم‌های هوشمند و کنترل در دانشگاه کارنل است.) محققان در این پروژه از روبات‌های Segue (مجهز به دوربین اتوماتیک) استفاده خواهند کرد. این روبات‌ها را می‌توان به شکلی برنامه‌ریزی کرد که از تجربیات قبلی‌شان استفاده کنند. پروفسور فراری در مصاحبه‌ای با سایت Recode گفت:

ما در تلاشیم تا روبات‌ها را برای پیگیری و تعقیب موارد مورد نظر تیم تحقیقاتی آموزش بدیم؛ این موارد شامل انسان‌ها، اتومبیل‌ها، و حیوانات می‌شن. همچنین روبات‌ها برای نتیجه‌گیری از چیزی که می‌بینن، آموزش می‌بینند. چیز دیگری که یاد می‌گیرند، اینه که متوجه بشن چه اتفاقی در حال روی دادنه و در گام بعدی چه اقدامی باید انجام دهند.

این سیستم می‌بایست قابلیت مدیریت و هماهنگی صدها روبات دوربین‌دار را به‌دست آورد؛ اما تیم کارنل در مرحلۀ ابتدایی، برای آزمایش 12 سیستم دوربین‌دار که هم‌زمان عمل می‌کنند، برنامه ریزی کرده است.

در منطقۀ بزرگی که تحت نظارت روبات‌های دوربین‌دار قرار می‌گیرد، شبکه‌ای از روبات‌های متحرک -نسبت به یک روبات یا حتی تعدادی دوربین ثابت که نمی‌توانند شخصی را دستگیر کرده یا تحت کنترل درآورند- می‌تواند کمک بزرگی باشد.

به گفتۀ فراری، ایدۀ اصلی در این پروژه این است که روبات‌های دوربین‌دار تاجایی که ممکن است، به‌صورت مستقل عمل کنند. محققان درصدد هستند که روبات‌های نظارت‌گر را به‌صورتی برنامه‌ریزی کنند که روبات بتواند با ترکیب مجموعۀ ویدئوهای موجود دررابطه با یک صحنه، نتیجه‌گیری کند.

به‌علاوه، روبات‌ها به اینترنت دسترسی دارند و می‌توانند داده‌های بیشتری در ارتباط با شخص مظنون به‌دست آورند تا نقص‌های اطلاعات خود را برطرف کنند!

به‌طور معمول، سیستم‌های نظارتی اطلاعات خود را به یک اپراتور انسانی ارسال می‌کنند. این اپراتور صحنه‌ها را بررسی و تفسیر می‌کند تا بفهمد به چه اطلاعات دیگری نیاز هست و این اطلاعات را چه‌طور باید به‌دست آورد.

به گفتهٔ خانم فراری، ما قصد داریم این بخش از کار را به شکل اتوماتیک درآوریم. به این ترتیب، درحقیقت درک و دریافت کارها برعهدۀ روبات‌ها خواهد بود. روبات‌های نظارت‌گر با زبان کامپیوتر با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. در عین حال، آن‌ها قادر خواهند بود فکر خود را به برخی از ساختارهای زبانی قابل‌فهم برای انسان‌ها نیز ترجمه کنند و این تنها زمانی است که آن‌ها با بشر در ارتباط هستند.

با هدف ایجاد تواناییِ نتیجه‌گیری و تصمیم‌گیری روبات در مورد این‌که چه چیزی و از کدام مسیر باید تحت تعقیب قرار گیرد، تیم کارنل درصدد است تا با استفاده از هوش مصنوعی، الگوریتم‌های جهت‌یاب خاصی ایجاد کنند؛ الگوریتم‌هایی که توانایی درک اطلاعات جمع‌آوری‌شده را دارند.

به‌عبارت دیگر، این روبات‌ها به این شکل برنامه‌ریزی نمی‌شوند که فقط بفهمند چه‌طور از موانع مسیر دوری کنند یا چه‌طور از نقطۀ الف به نقطۀ ب بروند و این در حالی است که الگوریتم‌های جهت‌یاب معمولاً تنها همین توانایی را دارند. اما الگوریتم های موردبحث ما می‌توانند بفهمند بر روی کدام نیازها باید تمرکز کرده و از ویدئوهای موجود در حافظۀ روبات می‌فهمند که چه شخصی باید مورد تعقیب قرار بگیرد.

درحال حاضر، این روبات‌ها در مرحلۀ ساخت هستند و تا رسیدن آن‌ها به مرحلۀ عرضه به بازار، راه زیادی در پیش است. به گفتۀ خانم فراری، محققان تیم او باید تا ۳ سال آینده، به مرحلۀ نمایش عملی پروژه برسند.

منبع


لعیا دولت‌آبادی