لطفا جاواسکریپت مرورگر خود را فعال سازید!

نحوه فعال سازی در کروم
  1. ابتدا باید اینکارو بگنید
  2. بعدش اونکارو
نحوه فعال سازی در فایرفاکس
  1. ابتدا باید اینکارو بگنید
  2. بعدش اونکارو
۵ پیش‌بینی برای ۵ سال آیندهٔ طراحی تجربهٔ‌ کاربری

۵ پیش‌بینی برای ۵ سال آیندهٔ طراحی تجربهٔ‌ کاربری

User Experience که به اختصار UX (یوایکس به معنی تجربهٔ کاربری) گفته می‌شود شامل رفتارها، حالات و احساسات کاربر در حین استفاده از یک محصول و یا سیستم خاص گفته می‌شود؛ یوایکس یا تجربهٔ کاربری شامل جنبه‌های عملی، تجربی، معنی‌دار و جنبه‌های باارزش اثر متقابل کاربر-سیستم-محصول می‌باشد که شامل درک کاربر از جنبه‌های مختلف سیستم شامل کاربرد، سادگی در استفاده و بهره‌وری می‌باشد (بر اساس تعریف ISO، تجربهٔ کاربری شامل کلیهٔ عواطف، اعتقادات، مزیت‌ها، پاسخ‌های فیزیکی و روانی، رفتارها و فیدبک‌ها قبل از زمان استفاده، در زمان استفاده و بعد از آن اطلاق می‌گردد.) به تازگی بررسی حقوقی‌ای منتشر شده است که نشان می‌دهد نه‌تنها طراحان UX دارای بالاترین متوسط حقوقی هستند، بلکه کسانی‌که از ابزارهای جدیدی مانند Sketch و غیره استفاده می‌کنند و کار با آن‌ها را بلدند، دستمزد بیشتری هم دریافت می‌کنند. در این مقاله ما آیندهٔ طراحی UX در صنعت توسعه‌ٔ نرم‌افزار را بررسی کرده و توضیح می‌دهیم که چرا روند استخدام متخصصان UX در سال‌های آینده هم ادامه خواهد داشت. پس در ادامه با سکان آکادمی همراه باشید.

پیش زمینه‌ای دربارهٔ ظهور UX
برخی طراحان حرفه‌ای بر این باورند که «شما نمی‌توانید طراحیِ خوب را درک کنید، مگر این‌که درک درستی از کاربران داشته باشید؛ هدف اول و آخر طراحی، سهولت کاربران است.» بنابراین آیا تمام طراحی‌ها نهایتا بر مبنای تجربهٔ کاربری انجام می‌شوند؟

یک کسی در جایی قرار است تاثیرات هر محصولی که ما ایجاد می‌کنیم -صرف نظر از این‌که به طور مستقیم با آن سروکار دارد یا نه- را تجربه کند. رویکرد هرچه می‌خواهد باشد، ما در چارچوب جامعهٔ انسانی دست به کار طراحی می‌زنیم و پروژه‌هایی که ابداع می‌کنیم باید بر اساس UX (تجربهٔ کاربری) به بهترین شکل ممکن باشند (مسلما مابین UI و UX تفاوت چشمگیری وجود دارد و در صنعت طراحی، این دو را هرگز نمی‌بایست اشتباه گرفت؛ در همین راستا، توصیه می‌کنیم به مقالهٔ UI یا UX مسئله این است! مراجعه نمایید.)

اصطلاح User Experience Design حدود ۲۵ سال پیش توسط دونالد نورمن، که مدیر فعلی لابراتوار طراحی دانشگاه کالیفرنیا است، ابداع شد. برای او، UX Design نام یک فرایند طراحی است که نیازهای کاربر در تمام جنبه‌های تجربهٔ یک محصول را اولیت قرار می‌دهد که این شامل تمام چیزهایی می‌شود که به محصول مربوط است. به عنوان مثال، تجربهٔ کاربر در هنگام کار با یک مک اپل محدود به تعامل او با سیستم‌عامل هنگام روشن بودن دستگاه نمی‌شود. یک تصویر کامل از طراحی مک شامل تبلیغات، چیدمان فروشگاه، فرایند خرید، جعبه (و حتی بویی که هنگام باز کردن جعبهٔ یک محصول جدید به مشام می‌رسد)، مدارک، حسی که موقع دست گرفتن آن به آدم دست می‌دهد، ارزش آن، ارزش اجتماعیِ داشتن آن (مثلا کسانی که گوشی اپل در دست می‌گیرند باکلاس هستند!) و غیره می‌شود.

با این حال اگر امروزه به یک طراح UX و روند طراحی UX نگاه کنیم، تعریف آن اصلا شبیه به چیزی که گفتیم نیست! در ۵ الی ۱۰ سال گذشته، یوایکس دیزاین معنای محدودتری پیدا کرده که معمولا به طور خاص مربوط طراحی وبسایت‌ها و اپ‌های موبایل می‌شود (توصیه می‌کنیم برای درک بهتر این موضوع، به مقالهٔ برخی باورهای نادرست در مورد UX یا تجربه کاربری که باید از آن‌ها پرهیز کرد! مراجعه نمایید.)

این تغییر در درجهٔ اول نشان دهندهٔ اهمیت تجاری زیاد این رسانه‌ها است (بر طبق گزارشات، یک بزرگسال در ایران در حال حاضر تقریبا ۴ ساعت در طول روز را صرف استفاده از اپ‌های موبایل و وبسایت‌ها بر روی گوشی، تبلت و کامپیوتر می‌کند.) در همین راستا، دونالد نورمن در رابطه با درک سطحی از UX و محدود شدن دستگاه‌ها صرفا به طراحی UI می‌گوید:

امروزه عبارت User Experience به طرز وحشتناکی استفاده‌ میشه. این عبارت توسط کسانی استفاده میشه که میگن من یک طراح UX هستم، من وبسایت طراحی می‌کنم یا من برنامه طراحی می‌کنم ولی اون‌ها حتی روحشون هم خبر نداره که دارن چی‌کار می‌کنن و معنی حرفشون چیه و فکر می‌کنن که منظور از تجربه یا طراحی فقط محدود به خوده دستگاه، وبسایت یا برنامه میشه اما نه، تجربه یعنی همه‌چی! یعنی جوری که دنیا رو تجربه می‌کنی، جوری که زندگی رو تجربه می‌کنی، جوری که یک سرویس رو تجربه می‌کنی یا جوری که یک برنامه یا سیستم کامپیوتری رو تجربه می‌کنی؛ اما این سیستمه که همه چیه! متوجه شدین؟

UI دیزاین چیست؟
UI مخفف کلمه User Interface می‌باشد که به صورت تحت اللفظی به «رابط کاربری» معنا می‌شود؛ بر خلاف UX که بر احساس کلی کاربر از یک محصول معطوف است، UI به چگونگی دیزاین محصول توجه دارد. طراحان رابط کاربری مسئول طراحی هر صفحه با ابزارها و به‌صورتی هستند که بتوانند مسیری که طراح UX ترسیم نموده را پیاده‌سازی و جای‌گذاری نمایند.

به عنوان مثال، زمانی که یک طراح UI می‌خواهد یک داشبورد سیستم آمارگیری را پیاده‌سازی کند، ممکن است تصمیم بگیرد که مهمترین موضوع صفحه را در بالای صفحه قرار دهد و یا آن‌را در نوار کناری صفحه و یا با طراحی یک دکمه آن را به گونه‌ای که به تجربه‌ٔ مشاهده‌ای کاربر و کلیت طرح کمک نماید نمایش بدهد اما این در حالی است که کلیهٔ این کارها می‌بایست منطبق بر طرح اصلی طراح تجربه‌ٔ کاربری باشد تا این اطمینان حاصل گردد که بهترین تجربه‌ٔ کاربری برای کاربران اپ، وبسایت، پورتال و ... رقم می‌خورد. همچنین طراحان UI معمولاً وظیفهٔ یکپارچگی سبک طراحی در کل روند محصول را نیز بر عهده‌ دارند.

وقتی به وضع فعلی یوایکس دیزاین نگاه می‌کنیم و به آیندهٔ آن می‌اندیشیم، مهم است که به یاد داشته‌ باشیم که یوایکس دیزاین با برنامه یا دستگاهی که در اختیار یک نفر قرار می‌گیرد آغاز و پایان نمی‌یابد، حتی اگر موقعیت ایجاب کند که اغلب فقط به طراحی همان دستگاه یا همان برنامه بپردازیم و کاری به مسائل حاشیه‌ای آن نداشته‌ باشیم. شغل طراحان تجربهٔ کاربری این است که فراتر از اینترفیس‌ها را ببینند و کاری کنند که دیگران هم قادر به دیدن همان ایماژی باشند که در ذهن طراح قرار دارد.

شاید باورتان نشود اما فقط کمی بیشتر از ۱۰ سال از ظهور اسمارت‌فون‌ها، برنامه‌های موبایلی و رسانه‌های اجتماعی می‌گذرد! و در همین مدت کوتاه، با اختصاص داده‌ شدن وقت زیادی برای استفاده از آن‌ها تغییرات چشمگیری به‌وجود آمده‌ است؛ این باعث شده که تولیدکنندگان به دنبال بهینه‌‌سازی هرچه بیشتر محصولات خود باشند و همین‌طور شرکت‌هایی که محصولات‌شان را از طریق همین پلتفرم‌ها ارائه می‌دهند هم به‌سرعت راه‌های مختلف را بررسی کرده و مورد آزمون‌وخطا قرار دهند تا ببینند که چگونه می‌شود از این جو و محیط به‌وجود آمده بیشترین بهره را به نفع خود ببرند.

امروزه شواهدی وجود دارد که نشان دهندهٔ کاهش سرعت توسعه در اسمارت‌فون‌ها است؛ تولیدکنندگان این‌گونه دیوایس‌ها یک دهه را صرف بهینه کردن محصولات‌شان کرده‌اند، به‌طوری‌که در رابطه با طراحی اسمارت‌فون‌ها دیگر مشکل و دشواری‌ای وجود ندارد. تغییراتی که امروزه در محصولاتی مانند آیفون می‌بینیم، جزئی و تدریجی هستند (مثلا در آپدیت‌های‌شان یک قسمت را در سخت‌افزار یا نرم‌افزار به‌صورت جزئی بهبود می‌بخشند یا توسعه می‌دهند ولی هیچ‌وقت کلا در آپدیت یا مدل بعدی یک چیز خیلی متفاوت که تغییر چشم‌گیری نسبت به آپدیت یا مدل قبلی داشته‌ باشد ارائه نمی‌کنند.)

به همین ترتیب، رویکردهای طراحی در وبسایت‌ها و برنامه‌ها هم در حال تبدیل شدن به یک موضوع حل شده هستند. برای مثال، هنگام طراحی نویگیشن برای یک وبسایت یا برنامه، طراحان رابط کاربری به احتمال زیاد به لایبرری‌های آنلاین که دارای پترن‌های از پیش نوشته شدهٔ نویگیشن هستند مراجعه می‌کنند. در حقیقت، به دلیل این‌که  هدف یوایکس دیزاین برآورده کردن انتظارات و نیازهای کاربر است، اینترفیس‌ها باید از اینترکشن پترن‌هایی که قبلا امتحان‌شان را در این باره پس داده‌اند استفاده کنند مگر این‌که دلیلی برای نکردن این کار وجود داشته‌ باشد که طراح بخواهد چرخ را مجدد اختراع کند.

آیندهٔ UX دیزاین و بازارهای جدید
UX نه‌تنها به دلیل ظهور تکنولوژی‌های هوشمند مانند تلویزیون‌ها، کامپیوترها و اسمارت‌فون‌ها به‌وجود آمده، بلکه وجود اقتصادهای توسعه یافته‌ای که به‌طور فزاینده‌ای بر روی صنعت تمرکز کرده‌اند، تاثیرگذار بوده‌ است که البته در این صنعت، تجربهٔ کاربر مسئله‌ای مهم تلقی می‌شود و این در حالی است که با توسعه یافتن اقتصاد کشورهایی مانند چین و هند، بازار جدیدی برای طراحان UX باز خواهد شد.

تکنولوژی‌های قدیم و جدید
سال‌های زیادی بحث راجع به ظهور واقعیت مجازی داغ بوده‌ است، اما حالا که به‌وجود آمده، استفادهٔ چشمگیر و گسترده‌ای از آن دیده نمی‌شود! در مصاحبه‌ای، Greg Madison طراح واقعیت مجازی‌ که در لابراتوارهای گوگل کار می‌کند، در رابطه با این‌که واقعیت مجازی باعث ایجاد تغییر و تاثیرگذاری چشم‌گیری شود، اظهار شک و تردید کرده‌ است به‌طوری‌که اظهار داشته:

به نظرم در پاسخ به تنبلی است که در جایی یا در چیزی پیشرفتی صورت می‌گیره. ما در ۳۰ سال گذشته هیچ چیزی رو جایگزین ماوس و کیبورد نکردیم، چون با حداقل تلاش می‌تونید کلی کار انجام بدید. در رابطه با واقعیت مجازی هم باید فکر کنیم، اختراعش به این دلیل نیست که فقط چون می‌تونیم اختراعش می‌کنیم، بلکه به‌خاطر اینه که بهش احتیاج داریم و به‌خاطر همین باید به‌صورت مناسب و کارامد عرضه بشه.

به عنوان مثال، گوگل گلس که یک عینک ایجاد کنندهٔ واقعیت مجازی است در سال ۲۰۱۵ به دلیل عدم استفادهٔ گسترده و مشکلات زیادی که در رابطه با مسائل امنیتی و حریم‌خصوصی داشت کنار رفت؛ این مسئله به ما نشان می‌دهد که هرچقدر هم که اختراع یک تکنولوژی موفقیت‌آمیز باشد در نهایت ،سطح نوآوری یا استاندارد اجرای آن نیست که باعث گستردگی استفاده از آن می‌شود، بلکه لازم است کاربر آن را بخواهد و مطلوب وی باشد و باید چیزی باشد که در یک جایی موجب راحت‌تر شدن زندگی کاربران شود و در غیر این صورت، محکوم به فنا است!

پیشنهادات کمی در رابطه با تغییر رویهٔ اسمارت‌فون‌ها، تبلت‌ها و کامپیوترها وجود دارد؛ نگاه اولیهٔ کاربران از تجربه، کاملا بصری است و به‌نظر می‌رسد که در حال حاضر اعتراضی نسبت به صفحه نمایش‌های فعلی، نحوهٔ پیام‌رسانی و به‌دست آوردن اطلاعات از طریق گوشی وجود ندارد. برای بسیاری از کاربران، دستگاه‌های دارای صفحهٔ نمایش، تغییرات مهمی در زندگی آن‌ها بوجود آورده و مرزهای محدودیت را برای بسیاری از مسائل از بین برده است. به عنوان مثال، به آن‌ها اجازه می‌دهد چند کار را هم‌زمان انجام دهند، توجه‌شان را بر روی مسائل مختلفی متمرکز کنند و حتی می‌توانند آن‌ها را زمانی که لازم ندارند خاموش کنند.

هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی
با ظهور تکنولوژی‌های قابل اعتماد و به واقعیت تبدیل شدن هوش مصنوعی و بوجود آمدن تکنولوژی‌های اتوماتیک در بخش‌های مختلف صنعت، بسیاری از کارها شدنی و امکان‌پذیر شده‌ است. هم‌اکنون تلاش‌های تجاری‌ای در جهت استفاده از هوش مصنوعی برای انجام کارهای مربوط به طراحی انجام شده‌ است؛ به عنوان مثال، Logojoy یک سرویس طراحی لوگوی مبتنی بر هوش مصنوعی است.

وقتی نوبت به طراحان تجربهٔ کاربری می‌رسد، بعید است وظایفی که آن‌ها انجام می‌دهند در آینده‌ای نزدیک اتوماتیک شود. برای مثال، برای تحقیق و آزمایش موثر بر روی کاربران -که کاری پیچیده است- نیاز به هوش احساسی است و مهم‌تر از آن به توانایی‌ای برای درک این مسئله که کدام نیازها و رفتارها مربوط به زمان حال هستند و کدام مربوط به آینده یا گذشته، نیاز است. هوش مصنوعی هنوز برای درک حرف‌هایی که مردم نمی‌زنند یا کارهایی که انجام نمی‌دهند -مثلا همان احساسات- راه درازی در پیش دارد.

طراحان تجربهٔ کاربری از یک دیدگاه درونی راجع به نیازهای انسانی بهره‌مند هستند که ماشین‌ها چون انسان نیستند، از این دیدگاه بهره‌مند نیستند. در سال ۲۰۱۷ ما نمی‌دانیم که یک ماشین یا روباتی که قادر به همدمی و اظهار محبت است چه شکلی است چراکه هنوز همچین چیزی اختراع نشده پس بنابراین راهی طولانی‌ برای به واقعیت تبدیل کردن این موضوع داریم.

بر همین منوال، وقتی نوبت به طراحی بصری می‌رسد، درک معانی فرهنگی و عواطف پیچیدهٔ رنگ‌ها و ترکیبات بی‌نهایت آن‌ها و ایجاد یک ظاهر جذاب احساسی و معنی‌دار و مسائلی این چنین، احتمالا چیزی است که همیشه نیاز به دخالت طراحانی از جنس انسان دارد!

با این حال، مطمئنا هوش مصنوعی دیر یا زود می‌تواند در سرعت بخشیدن و تقویت کردن فرایندهای طراحی‌ای که هم‌اکنون به دست انسان‌ها انجام می‌شود نقش موثری بازی کند. به عنوان مثال، صدها لی‌اوت، کالر اسکیم و لوگو می‌توانند در عرض چند ثانیه ایجاد شوند که این به طراحان اجازه می‌دهد که ایده‌های جذاب و عملی را بسیار سریع‌تر شناسایی و تست کنند. به گفتهٔ یک استراتژیست «این کارامدتر و سرگرم‌کننده تر است که ماشین هزاران طرح را ایجاد کند و انسان فقط از بین آن‌ها موارد مناسب را انتخاب نماید.»

رابط‌‌های کاربری مبتنی بر صورت (VUI)
در حال حاضر، Voice User Interface‌ها یا رابط‌های کاربری صوتی در طیف وسیعی از تکنولوژی‌ها دیپلوی می‌شوند. بدین منظور، اپل از Siri، گوگل از Google OK، مایکروسافت از Cortana و آمازون از Alexa استفاده می‌کنند. رابط‌های کاربری صوتی در موقعیت‌هایی که چشم مشغول کار دیگری است -مثلا در هنگام رانندگی یا هنگامی که لمس کردن و تایپ کردن غیرممکن یا نامطلوب است یا مثلا هنگام تماشا کردن تلویزیون- بسیار باارزش و کارآمد هستند.

اما UI صوتی احتمالا به کارش در کنار UI اسکرین ادامه می‌دهد و نمی‌تواند بر آن غلبه کند چراکه در مکان‌های شلوغ یا جاهایی که خلوت هستند یا نیاز به سکوت هست، ارسال دستورات صوتی به کامپیوتر و یا وسایل دیگر مطمئنا مطلوب کاربران نیست (مثلا فکر کنید که در یک اتوبوس شلوغ همه به موبایل‌هایشان دستور صوتی بدهند!)

یک عامل ناشناخته نسبت به ترجیح ذاتی مردم نسبت به چیزی است که اول یاد گرفته‌اند وجود دارد؛ طرح‌بندی کیبورد اسمارت‌فون‌ها هنوز هم QWERT است، پیکربندی‌ای که در اصل در سال ۱۸۶۸ برای به حداقل رساندن اشتباه تایپی در ماشین‌های تایپی ابداع شد.

لی‌اوت‌های کیبوردهای پیشرفته‌تر مانند Dvorak مدت‌ها پیش ابداع شدند اما خب به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفتند. آیفون و آیپد در کارشان موفق بوند به دلیل این‌که پیشرفت‌های بزرگی را شامل حال محصولات پیشین که دارای تجربهٔ کاربری ضعیفی بودند کردند اما در مقابل، Dvorak موفق نبود، چراکه UX کیبورد QWERT به‌صورت کلی بدون مشکل بود و تغییری که آن‌ها در کیبورد ایجاد کرده‌ بودند تغییری نبود که کاربران می‌خواستند یا به آن احتیاج داشتند.

کیفیت طراحان آیندهٔ UX: سازگاری و وفق‌پذیری
دیدن آینده غیرممکن است، اما می‌توانیم از روی تجربه حدس‌هایی بزنیم؛ دههٔ پرتغییر گذشته به ما نشان می‌دهد که برای برآورده کردن نیازهای جدید مشتری و کاربر، طراحی باید به عنوان یک اصل و دیسیپلین قرار بگیرد.

عنوان شغلی «طراح UX» به احتمال زیاد برای مدتی به همین شکل باقی خواهد ماند، اما حتی اگر نقش طراح UX تخصصی‌تر و حساس‌تر هم بشود، یک طراح UX امروزی دارای مجموعه‌ای از مهارت‌ها است که می‌تواند آن‌ها را با شرایط وفق بدهد و خودش را سازگار کند.

مثلا ممکن است آن‌ها مجبور به تحقیق روی رفتار و نیازهای کاربران، طراحی برای جلب مشتری، وایرفریم (طرح کلی سایت، راهنمای تصویری برای طراحی چارچوب و قالب وبسایت)، پروتوتایپ (طراحی نمونه‌های اولیه)، تست کاربر و حتی کدنویسی هم بشوند. مهم نیست که طراحی به کدام سو می‌رود، طراحان UX موقعیت خوبی خواهند داشت و از آن مهم‌تر، پول خوبی هم به جیب خواهند زد.

جزئی‌نگری
با استاندارد‌تر شدن طراحی و اینترکشن پترن‌ها، شرکت‌ها بیشتر و بیشتر به بهتر کردن محصولات خود علاقه‌مند می‌شوند؛ این یعنی تمرکز هرچه بیشتر بر روی یوایکس دیزاین از تمام لحاظ؛ مانند ظاهر بصری و رفتار محصول، سرعت، این‌که محصول چقدر می‌تواند از نیازهای بعدی کاربر پیشی بگیرد و سریع آن‌‌ها را برآورده کند و موارد این چنینی.

کارفرماها به دنبال طراحان جزئی‌نگری که می‌توانند موجب پیشرفت، حتی در سطح جزئی بشوند می‌گردند؛ تاحدی که داشتن این ویژگی به‌صورت احسن، قطب‌های نیرومند بازار را تعیین می‌کند، یعنی شرکت‌هایی که یوایکس دیزاین را برای محصولات‌شان بهینه‌سازی می‌کنند برنده خواهند بود و آنهایی که این کار را نمی‌کنند از عرصهٔ کار، بازار و رقابت بیرون خواهند رفت.

نکتهٔ مهمی که وجود دارد این است که همیشه پتانسیل این‌که یک تکنولوژی به یک باره بیاید و تغییر جدیدی ایجاد کند که رسیدن به آن تغییر برای دیگر تکنولوژی‌ها و شرکت‌ها زمان‌بر خواهد بود وجود دارد؛ درواقع، یعنی این‌که همیشه امکان این‌که یک تکنولوژی با یک تغییر و نوآوری بزرگ بیاید و بازار را به سود خودش بهم بریزید وجود دارد.

به همین دلیل، طراحان تجربه‌ٔ کاربری نه‌تنها باید پیشرفت‌هایی متمرکز و با رعایت جزئیات را ایجاد کنند، بلکه باید طراحی، تکنولوژی و روند بازار را ارزیابی کنند و زمینه را برای تغییرات احتمالی در رابطه با این‌که یک محصول چگونه باید نیازهای کاربران را برطرف سازد و به آن‌ها خدمت‌رسانی کند را نیز بررسی کنند.

جذب صحیح اعتماد کاربران
اگر به هر کتاب، فیلم یا برنامهٔ تلویزیونی‌ای که در رابطه با هوش مصنوعی است نگاه کنید، می‌بینید که داستانِ غالب بسیار تخیلی است و در تکنولوژی به مقدار زیاد اغراق شده‌ است. درواقع، در آن‌ها آیندهٔ تکنولوژی حدس زده و تصور شده‌ است.

با تبدیل شدن هوش مصنوعی به واقعیت، به‌خصوص در مسائلی که شامل ریسک بالایی می‌شود مثل ماشین‌های خودران، یکی از کارهای کلیدی طراحان تجربهٔ کاربری، آیندهٔ طراحی محصولاتی خواهد بود که اعتماد انسان‌ها را نسبت به ماشین‌ها جلب می‌کند و مسائل واقعی و غیرواقعی‌ای که مردم در فیلم‌ها و کتاب‌ها مشاهده کرده‌اند را در دنیای واقعی تمییز می‌دهد.

انسان‌ها به این‌که حس کنند شرایط تحت‌ کنترل است، نیاز مبرم و ذاتی دارند و طراحان در همان حال که راهی برای برآورده کردن این نیاز پیدا می‌کنند، باید پتانسیل و کارایی هوش مصنوعی را برای بهبود سلامت انسان، امنیت و تصمیم‌گیری بهتر بالا برده و تقویت کنند.

۵ پیش‌بینی برای ۵ سال آیندهٔ UX دیزاین
با توضیحات فوق‌الذکر، سعی کردیم شما را به بهترین شکل با حال‌وهوای مفهوم UX آشنا سازیم؛ حال در ادامه می‌خواهیم ببینیم که در ۵ سال آینده چه تغییر و تحولاتی در دنیای طراحی تجربهٔ کاربری اتفاق خواهد افتاد: 

۱. هنوز هم کسی به ندرت از محصولات واقعیت مجازی استفاده می‌کند اما در آینده شاهد برنامه‌های مفیدی در حوزهٔ واقعیت مجازی خواهیم بود؛ به‌عنوان مثال، اضافه شدن قابلیت اکسترا نویگیشن برای برنامه‌هایی مانند گوگل‌مپ و یا کمک به ترجمه برای برقراری ارتباط بین فرهنگ‌ها و زبان‌های مختلف.

۲. رابط کاربری صوتی در تعاملات ما با تلویزیون‌ها، موزیک پلیرها، پاسخگویی به تماس‌های تلفنی حین رانندگی و داشبوردها مهم‌تر خواهند شد، اما هنوز هم تا حد زیادی بر روی اسمارت‌فون‌ها، تبلت‌ها و کامپیوترها بلا استفاده و نامطلوب خواهند بود. به‌علاوه، چت بات‌ها کاربردهای مفیدتری خواهند داشت (مثلا در ارائهٔ خدمات آنلاین به مشتری‌ها از آن‌ها استفادهٔ گسترده‌تری خواهد شد.)

۳. برای استفاده از خدمات سرویس‌های مختلف دیگر لازم نیست پسوردی به خاطر داشته باشید، بلکه به‌جای آن، از وریفیکیشن‌ها و دیگر روش‌های امن احراز‌هویت استفاده خواهد‌ شد. با آسان‌تر شدن احراز هویت (منظور همین کدها و عددهای درهمی است که برای ورود یا ثبت‌نام در وبسایت‌ها نیاز است) در لیست انتظارات کاربران، لازم است شرکت‌ها UI دیزاینِ پروسهٔ احراز هویت را بررسی و اصلاح اساسی کنند.

۴. وبسایت‌ها و برنامه‌ها هنوز هم به‌طور گسترده عمدتا از طریق اسمارت‌فون‌ها و کامپیوترها مورد استفاده قرار خواهند گرفت. هرچند رسوایی‌های پیشین دربارهٔ برملا شدن حریم‌خصوصی کاربران، شرکت‌ها را وادار خواهد کرد که راجع به استفاده‌ٔشان از داده‌ها شفاف‌تر برخورد کنند و به کاربران کنترل بیشتری بر روی داده‌های شخصی خود بدهند (احتمالا قانون‌گذاران دستور به حفاظت دقیق‌تر و سختگیرانه‌تر حریم‌خصوصی می‌دهند.)

۵. تقاضا برای یوایکس دیزاین در زمینهٔ کشمکش‌های روزانه با مشکلات کوچک افزایش خواهد یافت؛ از جملهٔ این مشکلات می‌توان به یاد آوردن زمان خوردن داروها، پیدا کردن کلید وقتی دم در دنبالش می‌گردید و خیلی مسائل شبیه به این‌ها اشاره کرد. هر چیزی که در زندگی شما خسته‌کننده و آزاردهنده باشد، احتمالا همان چیزی است که باید مورد هدف طراحان تجربه‌ٔ کاربری قرار بگیرد و دقیقا همان جایی است که شما به طراحان یوایکس نیاز خواهید داشت!

شما راجع به ۵ سال آیندهٔ یوایکس دیزاین چه فکری می‌کنید؟ با ۵ مورد پیش‌بینی شده موافقید یا مخالف؟ دیدگاه‌ها و نظرات خود را در پایین همین مطلب با ما و دیگر کاربران سکان آکادمی به اشتراک بگذارید.

منبع